maandag 28 februari 2011
maandag 18 oktober 2010
Eerste kampioenschap siesta in Spanje
(Belga) In een winkelcentrum in Madrid is het eerste Spaanse kampioenschap siestahouden aan de gang, zo heeft de Amerikaanse nieuwszender CNN zondag bericht. Bedoeling is de siesta in ere te houden in het land waar de rustpauze volgens sommigen in gevaar is.
Het kampioenschap startte op 14 oktober en duurt tot 23 oktober, met naar verwachting honderden deelnemers. Zij leggen zich te rusten op vijf blauwe sofa's. Sommigen in piyama. Het merendeel valt in slaap en sommigen slagen erin te snurken. "Wij vinden dat het moderne leven een gevaar is voor de siesta. Wanneer je de siesta slaapt, heeft iedereen de indruk dat je leven kalm is. Het moderne leven is dus een direkte aanval", legde voorzitter Daniel Blanco van de Nationale Vereniging van Vrienden van de Siesta aan CNN uit. De deelnemers houden 20 minuten siesta wat volgens de organisatoren en artsen ideaal is voor een dutje zonder echt in een diepe slaapcyclus te raken. De traditionele siesta in Sanje duurt echter een uur of meer. De deelnemers krijgen punten naargelang de duurtijd van hun slaap, eventuele rare houdingen die zij aannemen, opmerkelijke nachtkledij die zij torsen en uiteraard extrapunten voor snurken, aldus CNN. De winnaar krijgt een krediet van 1.000 euro voor aankopen in het winkelcentrum waar de shops 's middags echter niet dichtgaan voor het traditionele dutje. (LVK)
(Belga) In een winkelcentrum in Madrid is het eerste Spaanse kampioenschap siestahouden aan de gang, zo heeft de Amerikaanse nieuwszender CNN zondag bericht. Bedoeling is de siesta in ere te houden in het land waar de rustpauze volgens sommigen in gevaar is.
Het kampioenschap startte op 14 oktober en duurt tot 23 oktober, met naar verwachting honderden deelnemers. Zij leggen zich te rusten op vijf blauwe sofa's. Sommigen in piyama. Het merendeel valt in slaap en sommigen slagen erin te snurken. "Wij vinden dat het moderne leven een gevaar is voor de siesta. Wanneer je de siesta slaapt, heeft iedereen de indruk dat je leven kalm is. Het moderne leven is dus een direkte aanval", legde voorzitter Daniel Blanco van de Nationale Vereniging van Vrienden van de Siesta aan CNN uit. De deelnemers houden 20 minuten siesta wat volgens de organisatoren en artsen ideaal is voor een dutje zonder echt in een diepe slaapcyclus te raken. De traditionele siesta in Sanje duurt echter een uur of meer. De deelnemers krijgen punten naargelang de duurtijd van hun slaap, eventuele rare houdingen die zij aannemen, opmerkelijke nachtkledij die zij torsen en uiteraard extrapunten voor snurken, aldus CNN. De winnaar krijgt een krediet van 1.000 euro voor aankopen in het winkelcentrum waar de shops 's middags echter niet dichtgaan voor het traditionele dutje. (LVK)
woensdag 13 oktober 2010
maandag 22 maart 2010
Wat houdt snurken in?
Snurken
Snurken wordt veroorzaakt doordat tijdens de slaap de tong verslapt. Deze zakt weg en verkleint zo de luchtweg. Dit bemoeilijkt de ademhaling. U moet de lucht met meer kracht naar binnen zuigen. Het zachte verhemelte en de huig worden in de richting van het strottenhoofd gezogen. Deze hogere luchtsnelheid laat het zachte verhemelte en huig vibreren waardoor het snurkgeluid ontstaat. Vooral mannen boven de veertig blijken te snurken. Alcohol-, medicijngebruik en allergieën kunnen een rol spelen. Ook overgewicht gaat vaak met snurken gepaard. Het geluidsniveau gaat vaak de grens om van burengerucht te spreken te boven: 70 decibel!
Heeft u of uw partner last van apneu of snurken. Vraag dan vrijblijvend een snurk- en apneu-onderzoek aan of neem contact met ons op.
Snurken wordt veroorzaakt doordat tijdens de slaap de tong verslapt. Deze zakt weg en verkleint zo de luchtweg. Dit bemoeilijkt de ademhaling. U moet de lucht met meer kracht naar binnen zuigen. Het zachte verhemelte en de huig worden in de richting van het strottenhoofd gezogen. Deze hogere luchtsnelheid laat het zachte verhemelte en huig vibreren waardoor het snurkgeluid ontstaat. Vooral mannen boven de veertig blijken te snurken. Alcohol-, medicijngebruik en allergieën kunnen een rol spelen. Ook overgewicht gaat vaak met snurken gepaard. Het geluidsniveau gaat vaak de grens om van burengerucht te spreken te boven: 70 decibel!
Heeft u of uw partner last van apneu of snurken. Vraag dan vrijblijvend een snurk- en apneu-onderzoek aan of neem contact met ons op.
zaterdag 20 februari 2010
Moeite met wakker worden
Moeite met wakker worden
’s Morgens moeilijk uit bed komen... Iedereen heeft daar wel eens in mindere of meerdere maten last van. Volgens velen is het gewoon een kwestie van doorzettingsvermogen. Feit is dat het bij de een wat meer doorzettingsvermogen kost dan bij de ander om ’s morgens dat lekkere warme bed te verlaten. Hieronder vind je een aantal handige tips om makkelijker uit bed te komen.
Structuur
Een baan of kleine kinderen die naar school moeten bieden structuur. Maar niet iedereen heeft een baan of schoolgaande kinderen. Vervang dit dan door bijvoorbeeld elke dag een half uur na het opstaan de krant te halen of maak een een ochtendwandeling, met of zonder hond. Als je dit drie weken achter elkaar volhoudt heb je een nieuwe routine opgebouwd en kun je die makkelijker vast blijven houden..
Leuk vooruitzicht
Wanneer je bed erg lekker ligt dan lijken er meer voors dan tegens te zijn om te blijven liggen. Beloon jezelf dus voor het opstaan door iets leuks in het vooruitzicht te stellen:.
koop een broodbakmachine en stel de tijdklok in zodat je wakker wordt met de geur van vers brood
leg alvast je kleren klaar bij de douche zodat je er meteen onder kunt
zet ’s avonds alvast alles klaar op ontbijttafel (behalve koelkastspul)
Pest jezelf uit bed
Wanneer het niet helpt om het opstaan aantrekkelijker te maken kun je ook het in bed blijven liggen onaantrekkelijker maken. Dit kan op de volgende manieren:.
zorg voor een irritant klinkende wekker. Zet bijvoorbeeld op je wekkerradio het buzzgeluid aan in plaats van de radio
zet de wekker buiten bereik. Eenmaal in beweging ben je zo wakker
Zorg voor fel licht in je kamer zodra de wekker gaat, dit kun je instellen met behulp van een tijdklok. Er bestaat een speciaal wake-up light dat geluid naar keuze maakt (vogeltjes, zee) en een licht dat steeds sterker gaat branden
zorg ervoor dat de nood hoog is
Drink voor het slapen gaan 2 glazen water/kruidenthee. Hierdoor moet je tegen de tijd dat je wakker word zo nodig naar de wc dat het niet lekker is om te blijven liggen. Kijk voor jezelf welke hoeveelheid voor jou het beste is. Teveel water drinken zorgt ervoor dat je midden in de nacht al wakker wordt en dat is natuurlijk niet de bedoeling.
Schakel anderen in
Wanneer met behulp van bovenstaande tips niet lukt om tijdig je bed uit te komen dan kun je hulp van buitenaf inschakelen. Voor jezelf kun je het vaak nog wel maken om te blijven liggen, maar veel mensen vinden het moeilijker te blijven liggen wanneer ze door iemand anders gewekt worden. Dan komt er toch een soort schuldgevoel bij kijken als je dan nog blijft liggen. Voor veel mensen is dit reden genoeg om op te staan. Wanneer je thuis woont kun je dit aan je ouders vragen. Woon je samen dan is je partner je hulp. Maak het deze mensen niet te moeilijk, anders kun je de luxe van een wekdienst in het vervolg wel schudden. Woon je op jezelf dan kun je je telefoon naast je bed leggen en vragen of een goede vriend(in) je wakker wil bellen en even kort met je wil praten totdat je daadwerkelijk bent opgestaan..
Andere tips
Zorg dat het daglicht in je slaapkamer kan. ’s Winters heeft dat niet zoveel zin als je er vroeg uit moet, maar in de zomertijd kan het helpen wanneer ’s morgens de eerste zonnestralen in je kamer vallen.
Leg iets leuks te lezen naast je bed, zo hoef je er nog niet meteen helemaal uit, maar word je langzamerhand wel wat wakkerder.
Pluk de dag!
Snurkwinkel.nl
’s Morgens moeilijk uit bed komen... Iedereen heeft daar wel eens in mindere of meerdere maten last van. Volgens velen is het gewoon een kwestie van doorzettingsvermogen. Feit is dat het bij de een wat meer doorzettingsvermogen kost dan bij de ander om ’s morgens dat lekkere warme bed te verlaten. Hieronder vind je een aantal handige tips om makkelijker uit bed te komen.
Structuur
Een baan of kleine kinderen die naar school moeten bieden structuur. Maar niet iedereen heeft een baan of schoolgaande kinderen. Vervang dit dan door bijvoorbeeld elke dag een half uur na het opstaan de krant te halen of maak een een ochtendwandeling, met of zonder hond. Als je dit drie weken achter elkaar volhoudt heb je een nieuwe routine opgebouwd en kun je die makkelijker vast blijven houden..
Leuk vooruitzicht
Wanneer je bed erg lekker ligt dan lijken er meer voors dan tegens te zijn om te blijven liggen. Beloon jezelf dus voor het opstaan door iets leuks in het vooruitzicht te stellen:.
koop een broodbakmachine en stel de tijdklok in zodat je wakker wordt met de geur van vers brood
leg alvast je kleren klaar bij de douche zodat je er meteen onder kunt
zet ’s avonds alvast alles klaar op ontbijttafel (behalve koelkastspul)
Pest jezelf uit bed
Wanneer het niet helpt om het opstaan aantrekkelijker te maken kun je ook het in bed blijven liggen onaantrekkelijker maken. Dit kan op de volgende manieren:.
zorg voor een irritant klinkende wekker. Zet bijvoorbeeld op je wekkerradio het buzzgeluid aan in plaats van de radio
zet de wekker buiten bereik. Eenmaal in beweging ben je zo wakker
Zorg voor fel licht in je kamer zodra de wekker gaat, dit kun je instellen met behulp van een tijdklok. Er bestaat een speciaal wake-up light dat geluid naar keuze maakt (vogeltjes, zee) en een licht dat steeds sterker gaat branden
zorg ervoor dat de nood hoog is
Drink voor het slapen gaan 2 glazen water/kruidenthee. Hierdoor moet je tegen de tijd dat je wakker word zo nodig naar de wc dat het niet lekker is om te blijven liggen. Kijk voor jezelf welke hoeveelheid voor jou het beste is. Teveel water drinken zorgt ervoor dat je midden in de nacht al wakker wordt en dat is natuurlijk niet de bedoeling.
Schakel anderen in
Wanneer met behulp van bovenstaande tips niet lukt om tijdig je bed uit te komen dan kun je hulp van buitenaf inschakelen. Voor jezelf kun je het vaak nog wel maken om te blijven liggen, maar veel mensen vinden het moeilijker te blijven liggen wanneer ze door iemand anders gewekt worden. Dan komt er toch een soort schuldgevoel bij kijken als je dan nog blijft liggen. Voor veel mensen is dit reden genoeg om op te staan. Wanneer je thuis woont kun je dit aan je ouders vragen. Woon je samen dan is je partner je hulp. Maak het deze mensen niet te moeilijk, anders kun je de luxe van een wekdienst in het vervolg wel schudden. Woon je op jezelf dan kun je je telefoon naast je bed leggen en vragen of een goede vriend(in) je wakker wil bellen en even kort met je wil praten totdat je daadwerkelijk bent opgestaan..
Andere tips
Zorg dat het daglicht in je slaapkamer kan. ’s Winters heeft dat niet zoveel zin als je er vroeg uit moet, maar in de zomertijd kan het helpen wanneer ’s morgens de eerste zonnestralen in je kamer vallen.
Leg iets leuks te lezen naast je bed, zo hoef je er nog niet meteen helemaal uit, maar word je langzamerhand wel wat wakkerder.
Pluk de dag!
Snurkwinkel.nl
maandag 18 januari 2010
Apneu
De medische term voor herhaald optreden van apneu's is: " OSAS "Obstructief Slaap
Apneu Syndroom
Deze tekst is bedoeld voor mensen die snurken en wellicht onbewust aan apneu lijden
Bij volledige afsluiting van de luchtweg stopt de ademhaling en krijgt het lichaam een tekort aan zuurstof.
Bijtijds ontwaakt men en wordt de ademhaling hervat.
Dit ontwaken geschiedt onbewust maar is zeer schadelijk voor de gezondheid.
In de slaapkamer klinkt een stevig gesnurk en dan ineens houdt het op.
Je bent gestopt met ademen. Na een aantal seconden tot een minuut begin je met een enorme snurk weer te ademen.
Je weet het zelf niet de partner meestal wel! Het sluipt er met de jaren in.
Het gebeurt ’s nachts, de klachten zijn overdag: vermoeidheid, in slaap vallen en wellicht hartritmestoornissen.
Wat is het verband?
Er zijn wel een miljoen mensen in Nederland die snurken.
Apneu is toch iets anders. Apneu kan je slopen.
Het begint met vage klachten
Veel mensen lopen rond met vage klachten.
Ze zijn snel vermoeid, voelen zich niet lekker, zijn prikkelbaar.
Meestal geen reden om naar de dokter te gaan. Geleidelijk kunnen die klachten erger worden.
Slaperigheid overdag, in slaap vallen bij het lezen van de krant of tijdens Tv-kijken. Hoge bloeddruk,
hartkloppingen en hartritmestoornissen.
Concentratieverlies, geheugenstoornissen. Slaperig worden tijdens het autorijden.
De gang naar de huisarts komt wat dichterbij, maar omdat de klachten zich vaak geleidelijk ontwikkelen,
wordt dat vaak lange tijd uitgesteld.
Prikkelbaarheid groeit soms uit tot plotselinge woedeaanvallen.
De klachten worden vaak heel ernstig
Het karakter van de patiënt lijkt in de loop van de maanden/jaren opvallende veranderingen te ondergaan.
Het huwelijk komt onder druk te staan en het loopt soms uit op een scheiding.
De partner gaat apart slapen vanwege de onrust in de slaapkamer.
Het gezin raakt uit balans. Op het werk gaat het moeilijker.
De energiebron is te snel uitgeput. Overspannenheid of burn-out is een voor de hand liggende gedachte.
Arbeidsongeschiktheid komt dichterbij en is niet zelden het resultaat.
Huisartsen weten vaak met de klachten geen raad of denken in de verkeerde richting.
Antidepressiva worden voorgeschreven.
Voor veel mensen volgt er een soort martelgang langs specialisten van uiteenlopende aard.
Jaren achtereen. Meestal zonder resultaat.
De voorgeschreven medicijnen hebben vaak een tegenovergestelde werking.
Het leven kan sociaal en financieel volledig ontwrichten
Ergens gaat ineens een lampje branden
Met een beetje geluk gaat er ineens ergens een lampje branden.
Vooral de partner kan hier een belangrijke aanzet toe geven.
Hem of haar zijn een paar dingen opgevallen: de patiënt snurkt niet alleen zwaar,
maar stopt tijdens de slaap herhaaldelijk met ademhalen.
Om daarna met een keiharde snurk al dan niet gepaard gaande met spiertrekkingen en omdraaien,
verder te ademen zonder wakker te worden.
Misschien gaat het lampje branden bij de huisarts, psychiater, neuroloog of cardioloog.
Alle narigheid, alle klachten zouden wel eens dezelfde oorzaak kunnen hebben. Vermoeden:
ademstilstanden tijdens de slaap ofwel slaapapneu.
Het probleem met het ontdekken van slaapapneu
Het sluipt er in met de jaren, waardoor het niet zo makkelijk wordt opgemerkt.
De klachten zijn overdag. Het probleem zit 'm in de nacht. Het verband wordt niet snel gelegd.
Het bekendste verschijnsel 's nachts: snurken, komt op grote schaal voor.
Andere bekende verschijnselen zoals onrustig slapen, slaperigheid overdag, concentratieverlies, stemmingswisselingen, hartritmestoornissen en hoge bloeddruk, kunnen vele oorzaken hebben.
De partner heeft vaak meer directe last, dan de patiënt, die de ernst van het snurken makkelijk ontkent en als normaal afdoet.
De centrale vraag is: is er sprake van ademstilstanden tijdens de slaap?
Dan wordt het opletten. Het gaat hier niet over snurken, maar om het hebben van apneus.
Het hoeft niet ernstig te zijn, maar kan zeer serieuze gevolgen hebben. Een patiënt met slaapapneu kijkt nauwelijks op van zestig,
tachtig keer bijna stikken per nacht.
Keer op keer stokt zijn adem gedurende tien seconden of langer.
Zelf heeft hij dat op zulke momenten niet in de gaten. Sterker nog, hij wordt er zelden wakker van.
De negatieve effecten ervaart hij meestal overdag.
Zonder goede nachtrust gaan mensen op termijn intellectueel minder functioneren.
Ze worden slaperig, kunnen zich slecht concentreren en zijn sneller geïrriteerd.
Patiënten met een obstructief slaap apneu syndroom (osas) kunnen er over meepraten.
Het zijn precies de zaken waar ze last van hebben".
Bericht van Slotervaart ziekenhuis:AMSTERDAM WAAK.SLAAPCENTRUM
Slaap apneu
Uit recent onderzoek is gebleken dat door nachtelijke apneu (letterlijk "zonder lucht") de zuurstofspanning in het bloed omlaag gaat, waardoor beschadiging van de kleine bloedvaten ontstaat. Deze beschadiging kan uiteindelijk na vele jaren leiden tot hoge bloeddruk, een hartinfarct of een beroerte.
Hart- en vaatziekten
Een verkorting van de levensverwachting is hiervan het gevolg. In Nederland is de levensverwachting gemiddeld 76 jaar, bij personen met nachtelijke apneus ligt deze waarde rond de 61 jaar. Het opsporen van deze aandoening is daarom direct van invloed op onze gezondheid.
Hypersomnolentie of overmatige vermoeidheid
Daarnaast leidt de vermoeidheid overdag ook vaak tot gevaarlijke situaties, met name bij personen die beroepsmatig alert dienen te zijn. Denk hierbij aan bus-, taxi- en vrachtwagen chauffeurs, piloten en bewakers van industriële processen (petrochemische industrie en kerncentrales).
De MRA/TRA is een uitstekend hulpmiddel tegen lichte en matige OSAS en waarschijnlijk ook bij zware vormen. Dit wordt actief door ons onderzocht.
Specialisten uit verschillende ziekenhuizen verwijzen apneu-patiënten naar ons voor een ASAA.
Dit is een korte schriftelijke vragenlijst over vermoeidheid.
De uitslag hiervan geeft goed weer of het waarschijnlijk is dat u last heeft van apneu en in welke mate.
maandag 20 april 2009
Kliniek voor Snurken en Apneu
Snurkt U? Kliniek voor Snurken en Apneu biedt u de oplossing
Meest effectieve behandeling bij snurken en apneu
Reeds 15 jaar bewezen resultaat bij snurken en slaapapneu.
U bewijst uzelf en uw partner een grote dienst met een gezonde snurkvrije nachtrust.
De oplossing is een subtiele en doeltreffende oraal gedragen stent (anti snurk beugel) die uw tong en verhemelte onder controle houdt. Hierdoor blijft uw luchtweg optimaal vrij waardoor er geen turbulentie in de mondholte onstaat tijdens de ademhaling en de weke delen in de mond niet gaan meetrillen met uw ademhaling (= snurken).
Ook patiënten die lijden aan het obstructief slaap apneu syndroom (OSAS) kunnen zeer goed geholpen worden omdat de tong de luchtweg niet blokkeert.
Wilt u ook stoppen met snurken ? Klik hier!
Meest effectieve behandeling bij snurken en apneu
Reeds 15 jaar bewezen resultaat bij snurken en slaapapneu.
U bewijst uzelf en uw partner een grote dienst met een gezonde snurkvrije nachtrust.
De oplossing is een subtiele en doeltreffende oraal gedragen stent (anti snurk beugel) die uw tong en verhemelte onder controle houdt. Hierdoor blijft uw luchtweg optimaal vrij waardoor er geen turbulentie in de mondholte onstaat tijdens de ademhaling en de weke delen in de mond niet gaan meetrillen met uw ademhaling (= snurken).
Ook patiënten die lijden aan het obstructief slaap apneu syndroom (OSAS) kunnen zeer goed geholpen worden omdat de tong de luchtweg niet blokkeert.
Wilt u ook stoppen met snurken ? Klik hier!
vrijdag 30 mei 2008
Gebrek aan lichaamsbeweging lijdt niet tot obesitas
MAASTRICHT - De enorme toename van het aantal mensen met obesitas (ernstig overgewicht) in de afgelopen decennia, is niet toe te schrijven aan een minder actieve leefstijl, zoals de afgelopen jaren algemeen werd aangenomen.
Dat blijkt uit onderzoek van de Universiteit Maastricht (UM) en de Universiteit van Aberdeen in Schotland, zo maakte de UM vrijdag bekend.
Consumptie
Alles wijst erop dat de groei van het aantal mensen met zwaar overgewicht vooral wordt veroorzaakt door een toegenomen consumptie, stelt Klaas Westerterp, hoogleraar Humane Energetica in Maastricht en coauteur van het wetenschappelijk artikel dat deze week verschijnt in het International Journal of Obesity.
Op dit moment heeft ruim 20 procent van de Amerikaanse en Engelse bevolking last van obesitas en 30 tot 40 procent van overgewicht. Die mensen eten meer dan ze verbruiken. Het teveel aan energie wordt opgeslagen als vet.
In tegenstelling tot wat vaak wordt aangenomen, ontstaat dat vet niet door gebrek aan beweging, maar door overconsumptie, schrijven de onderzoekers.
(c) ANP
Dat blijkt uit onderzoek van de Universiteit Maastricht (UM) en de Universiteit van Aberdeen in Schotland, zo maakte de UM vrijdag bekend.
Consumptie
Alles wijst erop dat de groei van het aantal mensen met zwaar overgewicht vooral wordt veroorzaakt door een toegenomen consumptie, stelt Klaas Westerterp, hoogleraar Humane Energetica in Maastricht en coauteur van het wetenschappelijk artikel dat deze week verschijnt in het International Journal of Obesity.
Op dit moment heeft ruim 20 procent van de Amerikaanse en Engelse bevolking last van obesitas en 30 tot 40 procent van overgewicht. Die mensen eten meer dan ze verbruiken. Het teveel aan energie wordt opgeslagen als vet.
In tegenstelling tot wat vaak wordt aangenomen, ontstaat dat vet niet door gebrek aan beweging, maar door overconsumptie, schrijven de onderzoekers.
(c) ANP
woensdag 12 maart 2008
Apneu of ademstilstand
Ademstilstand of apneu (Grieks απνοια, niet ademen) is de medische term voor een onderbreking van de ademhaling van langer dan 10 seconden. Tijdens een apneu is er geen beweging van de spieren betrokken bij de ademhaling en de longinhoud blijft in eerste instantie onveranderd. Een apneu kan vrijwillig worden verkregen (de adem inhouden), opgewekt worden door alcohol- of drugsgebruik, door fysieke factoren van buitenaf (bijvoorbeeld wurging) of lichamelijke verwonding, of het gevolg zijn van een neurologische aandoening. (bron: Wiki)
zaterdag 23 februari 2008
Slaapproblemen oplossen
Slapen is van levensbelang. Wie ooit geprobeerd heeft om zijn slaapbehoefte uit te stellen kent de nare gevolgen ervan. Je bent prikkelbaar, concentreren is niet meer vanzelfsprekend en je wordt vergeetachtig. Slapen doet je lichaam deugd. De spieren ontspannen en je geest kan eindelijk uitrusten. Slapen is de gelegenheid om je batterijen op te laden zodat je de volgende dag met volle moed kunt starten.
Hoe lang moet je slapen ?
Het gerucht doet de ronde dat je minstens acht uur per dag moet slapen. Dit is niet juist want een slaapduur die voor iedereen dezelfde is bestaat niet. Sommige mensen voelen zich uitgerust na vijf uur slaap, anderen krijg je na negen of tien uur slaap nauwelijks uit hun bed. Het aantal uren slaap die nodig zijn om je fris en monter te voelen verschilt van persoon tot persoon.
Tellen de uren voor middernacht dubbel ?
Het is niet belangrijk wanneer je gaat slapen, maar wel dat je goed en voldoende slaapt. Wat wel klopt is dat de eerste uren van je slaap de meest rustgevende zijn. Maar er bestaat geen ideaal tijdstip om onder de wol te kruipen. Het ogenblik waarop mensen zich slaperig voelen is niet voor iedereen gelijk. Er bestaan ochtendmensen(voelen zich 's morgens fris en gaan vroeg slapen) en avondmensen (hebben een hekel aan vroeg opstaan en voelen zich opperbest als de anderen al lang in dromenland verblijven).
Slapeloze nachten
Iedereen heeft wel eens last van een slapeloze nacht. Dat is geen reden tot bezorgdheid. Pas wanneer deze verschijnselen zich langdurig voordoen heb je een probleem. Met ouder wor- den neemt de slaapbehoefte af. Oudere mensen (60-plussers) hebben soms meer moeite om in slaap te vallen en worden gedurende de nacht regelmatig wakker. Dit zijn spijtig genoeg de gevolgen van ouder worden. Maak je geen zorgen en laat er vooral je slaap niet voor. Heb je echt last van deze slapeloosheid dan bespreek je dit het best met je huisarts.
Slapeloosheid uit zich door:
* Moeilijk in slaap kunnen komen.
* Herhaald wakker worden.
* Vroeg wakker worden en niet meer in slaap vallen.
Tips voor slechte slapers
Gebruik nooit op eigen initiatief slaapmiddelen.
In overleg met je apotheker kan je als alternatief een geneesmiddel op basis van kruiden (bv. valeriaan) gebruiken om beter in te slapen.
Ontspan je voor het slapengaan:
* ontspannende lectuur,
* warm bad of douche,
* wandeling met de hond.
Vermijd heftige emoties:
* ruzie,
* gewelddadige tv-programma's,
* Volg je slaapbehoefte (avond- of ochtendmens,
* Vermijd zware maaltijden laat op de avond,
* Alcohol en nicotine kunnen de slaap verstoren.
Een glas warme melk kan helpen. Alcohol zal het inslapen
bevorderen maar de kwaliteit van de slaap vermindert.
* De ideale slaapkamertemperatuur ligt rond de 18°C.
* Verlucht regelmatig de slaapkamer.
* Word je wakker gedurende de nacht en kan je echt niet meer
inslapen dan sta je beter op en wacht totdat je weer slaap
krijgt.
* Probeer zoveel als mogelijk op hetzelfde tijdstip te gaan slapen.
* Kies een matras waarop je graag slaapt, niet te hard, maar ook
niet te zacht.
Snurken
Er wordt vaak om gelachen maar snurken is storend. Voor de bedpartner, huisgenoten en soms de buren valt er weinig te lachen. Snurken ontstaat tijdens het slapen achteraan in de keel en is het gevolg van een luchtwegvernauwing. Gedurende de slaap ontspannen de weke weefsels in de bovenste luchtwegen. Onder invloed van de zwaartekracht zakken ze naar beneden en kunnen ze de luchtweg tussen de neus en de stembanden vernauwen. Door deze vernauwing ontstaat tijdens het inademen een onderdruk in de keel. Het zachte gehemelte, de huig, de tong en de wanden van de keelholte beginnen te trillen en produceren de typische snurkgeluiden.
Hoe vaak komt snurken voor ?
Nu en dan snurken, komt vaker voor dan je denkt. Naar schatting snurkt ongeveer één op tien kinderen. Op volwassen leeftijd snurken ongeveer één op vijf mannen en één op tien vrouwen. Snurken komt dikwijls voor bij personen die op de rug slapen. Bij rugslapers is de kans groter dat de tong naar achteren zakt en de luchtweg vernauwt. Snurken komt voor op alle leeftijden maar neemt toe met de leeftijd. Met het ouder worden verdikt en verslapt het slijmvlies in de keelholte waardoor de kans op snurken toeneemt.
Slaapapneu
Bij een klein percentage van de bevolking is snurken een onderdeel van een ernstiger probleem: het obstructieve slaapapneusyndroom (OSAS). De ziekteverschijnselen van een slaapapneu zijn:
* luid snurken gedurende de slaap.
* meerdere keren met een schok|wakker worden en het gevoel van
ademnood ervaren.
Bij slaapapneu wordt de ademhaling gedurende meer dan 10 seconden onderbroken. Verschillende malen gewekt worden verhindert een verkwikkende slaap zowel voor de patiënt als voor de bedgeno(o)t(e). Het gevolg is dat de betrokkenen overdag vaak overdreven vermoeid en slaperig zijn. Een slaaponderzoek in een slaaplaboratorium is in dit geval aanbevolen. Slaapapneu bij kinderen veroorzaakt gedragstoornissen en leermoeilijkheden. Studies tonen aan dat slaapapneu het risico op hart- en vaatziekten verhoogt.
Snurkbevorderaars
Factoren die snurken bevorderen zijn:
* Ademen door de mond.
* Overgewicht.
* Het gebruik van alcoholische drank minder dan twee uur voor het
slapengaan.
* Een verstopte neus als gevolg van een verkoudheid, door poliepen
of door scheefstand van het neustussenschot.
* Vormfoutjes van het verhemelte, de huig, de tong, de kin.
* Te grote neus- en of keelamandelen zijn vooral bij kinderen
mogelijke oorzaken van snurken.
Wat kan je zelf doen tegen snurken ?
* Vermijd alcoholgebruik vanaf twee uur voor het slapen.
* Gebruik geen zware maaltijd vlak voor het slapen.
* Stop met roken.
* Vermijd overgewicht door gezond te eten en voldoende te bewegen.
* Zorg voor een regelmatig leefpatroon.
* Veranderen van slaaphouding: op de zij of de buik slapen ipv.
op de rug.
* Middeltjes zoals kinbanden om de mond gesloten te houden,
* pleisters om de neus open te houden, een balletje in de rug van
de pyjamajas naaien om rugslapen te voorkomen hebben meestal
weinig effect. Het gevolg is meestal dat de snurker slecht slaapt
en moe is overdag.
Liggen anatomische of structurele afwijkingen aan de basis? Hebben preventieve maatregelen geen nut? Vraag advies aan je huisarts of overweeg een chirurgische ingreep.
Hoe lang moet je slapen ?
Het gerucht doet de ronde dat je minstens acht uur per dag moet slapen. Dit is niet juist want een slaapduur die voor iedereen dezelfde is bestaat niet. Sommige mensen voelen zich uitgerust na vijf uur slaap, anderen krijg je na negen of tien uur slaap nauwelijks uit hun bed. Het aantal uren slaap die nodig zijn om je fris en monter te voelen verschilt van persoon tot persoon.
Tellen de uren voor middernacht dubbel ?
Het is niet belangrijk wanneer je gaat slapen, maar wel dat je goed en voldoende slaapt. Wat wel klopt is dat de eerste uren van je slaap de meest rustgevende zijn. Maar er bestaat geen ideaal tijdstip om onder de wol te kruipen. Het ogenblik waarop mensen zich slaperig voelen is niet voor iedereen gelijk. Er bestaan ochtendmensen(voelen zich 's morgens fris en gaan vroeg slapen) en avondmensen (hebben een hekel aan vroeg opstaan en voelen zich opperbest als de anderen al lang in dromenland verblijven).
Slapeloze nachten
Iedereen heeft wel eens last van een slapeloze nacht. Dat is geen reden tot bezorgdheid. Pas wanneer deze verschijnselen zich langdurig voordoen heb je een probleem. Met ouder wor- den neemt de slaapbehoefte af. Oudere mensen (60-plussers) hebben soms meer moeite om in slaap te vallen en worden gedurende de nacht regelmatig wakker. Dit zijn spijtig genoeg de gevolgen van ouder worden. Maak je geen zorgen en laat er vooral je slaap niet voor. Heb je echt last van deze slapeloosheid dan bespreek je dit het best met je huisarts.
Slapeloosheid uit zich door:
* Moeilijk in slaap kunnen komen.
* Herhaald wakker worden.
* Vroeg wakker worden en niet meer in slaap vallen.
Tips voor slechte slapers
Gebruik nooit op eigen initiatief slaapmiddelen.
In overleg met je apotheker kan je als alternatief een geneesmiddel op basis van kruiden (bv. valeriaan) gebruiken om beter in te slapen.
Ontspan je voor het slapengaan:
* ontspannende lectuur,
* warm bad of douche,
* wandeling met de hond.
Vermijd heftige emoties:
* ruzie,
* gewelddadige tv-programma's,
* Volg je slaapbehoefte (avond- of ochtendmens,
* Vermijd zware maaltijden laat op de avond,
* Alcohol en nicotine kunnen de slaap verstoren.
Een glas warme melk kan helpen. Alcohol zal het inslapen
bevorderen maar de kwaliteit van de slaap vermindert.
* De ideale slaapkamertemperatuur ligt rond de 18°C.
* Verlucht regelmatig de slaapkamer.
* Word je wakker gedurende de nacht en kan je echt niet meer
inslapen dan sta je beter op en wacht totdat je weer slaap
krijgt.
* Probeer zoveel als mogelijk op hetzelfde tijdstip te gaan slapen.
* Kies een matras waarop je graag slaapt, niet te hard, maar ook
niet te zacht.
Snurken
Er wordt vaak om gelachen maar snurken is storend. Voor de bedpartner, huisgenoten en soms de buren valt er weinig te lachen. Snurken ontstaat tijdens het slapen achteraan in de keel en is het gevolg van een luchtwegvernauwing. Gedurende de slaap ontspannen de weke weefsels in de bovenste luchtwegen. Onder invloed van de zwaartekracht zakken ze naar beneden en kunnen ze de luchtweg tussen de neus en de stembanden vernauwen. Door deze vernauwing ontstaat tijdens het inademen een onderdruk in de keel. Het zachte gehemelte, de huig, de tong en de wanden van de keelholte beginnen te trillen en produceren de typische snurkgeluiden.
Hoe vaak komt snurken voor ?
Nu en dan snurken, komt vaker voor dan je denkt. Naar schatting snurkt ongeveer één op tien kinderen. Op volwassen leeftijd snurken ongeveer één op vijf mannen en één op tien vrouwen. Snurken komt dikwijls voor bij personen die op de rug slapen. Bij rugslapers is de kans groter dat de tong naar achteren zakt en de luchtweg vernauwt. Snurken komt voor op alle leeftijden maar neemt toe met de leeftijd. Met het ouder worden verdikt en verslapt het slijmvlies in de keelholte waardoor de kans op snurken toeneemt.
Slaapapneu
Bij een klein percentage van de bevolking is snurken een onderdeel van een ernstiger probleem: het obstructieve slaapapneusyndroom (OSAS). De ziekteverschijnselen van een slaapapneu zijn:
* luid snurken gedurende de slaap.
* meerdere keren met een schok|wakker worden en het gevoel van
ademnood ervaren.
Bij slaapapneu wordt de ademhaling gedurende meer dan 10 seconden onderbroken. Verschillende malen gewekt worden verhindert een verkwikkende slaap zowel voor de patiënt als voor de bedgeno(o)t(e). Het gevolg is dat de betrokkenen overdag vaak overdreven vermoeid en slaperig zijn. Een slaaponderzoek in een slaaplaboratorium is in dit geval aanbevolen. Slaapapneu bij kinderen veroorzaakt gedragstoornissen en leermoeilijkheden. Studies tonen aan dat slaapapneu het risico op hart- en vaatziekten verhoogt.
Snurkbevorderaars
Factoren die snurken bevorderen zijn:
* Ademen door de mond.
* Overgewicht.
* Het gebruik van alcoholische drank minder dan twee uur voor het
slapengaan.
* Een verstopte neus als gevolg van een verkoudheid, door poliepen
of door scheefstand van het neustussenschot.
* Vormfoutjes van het verhemelte, de huig, de tong, de kin.
* Te grote neus- en of keelamandelen zijn vooral bij kinderen
mogelijke oorzaken van snurken.
Wat kan je zelf doen tegen snurken ?
* Vermijd alcoholgebruik vanaf twee uur voor het slapen.
* Gebruik geen zware maaltijd vlak voor het slapen.
* Stop met roken.
* Vermijd overgewicht door gezond te eten en voldoende te bewegen.
* Zorg voor een regelmatig leefpatroon.
* Veranderen van slaaphouding: op de zij of de buik slapen ipv.
op de rug.
* Middeltjes zoals kinbanden om de mond gesloten te houden,
* pleisters om de neus open te houden, een balletje in de rug van
de pyjamajas naaien om rugslapen te voorkomen hebben meestal
weinig effect. Het gevolg is meestal dat de snurker slecht slaapt
en moe is overdag.
Liggen anatomische of structurele afwijkingen aan de basis? Hebben preventieve maatregelen geen nut? Vraag advies aan je huisarts of overweeg een chirurgische ingreep.
zaterdag 16 februari 2008
Somnoplastiek - snurktherapie
Somnoplastiek - Snurktherapie
Snurken kan een groot probleem vormen en heeft vaak verstrekkende gevolgen voor zowel de patiënt, maar zeker ook voor zijn of haar omgeving. Steeds vaker zoeken zowel mannen als vrouwen met een snurkprobleem hulp om van deze hinderlijke klacht verlost te worden.
Echter sinds 1 januari 2005 worden vrijwel geen anti-snurkbehandelingen meer vergoed. De therapie van het Obstructief Slaap Apneu Syndroom (ook wel OSAS genoemd) vormt hierop een uitzondering. Daarentegen wordt de diagnostiek van het snurken nog steeds wél vergoed. Hiervan kunt u gebruik maken door contact op te nemen met de Bergland Kliniek! Daar zal een twee-stappenplan gemaakt worden voor diagnostiek en behandeling. Als eerste stap vindt er onderzoek plaats door ervaren KNO-artsen bij de polikliniek van de KNO-heelkunde in het St. Elisabeth Ziekenhuis. Dit onderzoek wordt door uw ziektekostenverzekering volledig vergoed. Indien er aanwijzingen voor het OSAS aanwezig zijn, dan zal er een slaaponderzoek verricht kunnen worden. Ook deze kosten worden door zorgverzekeraars vergoed.
Als tweede stap wordt er na de diagnose een behandeling voorgesteld. Afhankelijk van lokalisatie van het snurkprobleem, het aanwezig zijn van het OSAS en de oorzaak van het snurken kan er in overleg met u een specifieke, op ú toe-gespitste behandeling gekozen worden. Dit kan bijvoorbeeld zijn een behandeling van het verhemelte door een 'anti-snurk operatie' of een Somnoplastiek, maar ook het aanmeten van een anti-snurk beugel of een behandeling van het Obstructief Slaap Apneu Syndroom.
Indien er een indicatie bestaat voor een Somnoplastiek, dan kan deze behandeling in de Bergland Kliniek plaatsvinden door een ervaren KNO-arts. Bij de Somnoplastiek wordt onder lokale verdoving het verhemelte behandeld. Het is een moderne behandeling die in tegenstelling tot de bekende 'anti-snurk operatie', veel minder pijnlijk is en goede resultaten biedt.
Doel
Somnoplastiek betekent in feite het bewust creëren van littekens. De huig en het zachte gehemelte worden gecontroleerd 'beschadigd' om littekens te vormen. Op de beschadigde plaatsen wordt het weefsel strakker en dunner. En juist dat is de bedoeling. Want zo is de ademweg beter doorgankelijk. Bovendien trekt het bindweefsel in de omgeving samen, zodat de huig wat opgetrokken wordt en het hele zachte gehemelte wat strakker staat. Dit geeft veel minder kans op trillingen.
De behandeling
Somnoplastiek is een nieuwe techniek en heeft zijn effect ruimschoots bewezen. De behandeling vindt poliklinisch plaats. De patiënt wordt alleen plaatselijk, met prikjes, verdoofd in de huig en zachte gehemelte, ongeveer net zoals bij de tandarts. Een kleine elektrode wordt vervolgens door het slijmvlies in het bindweefsel van het zachte gehemelte gebracht. Die elektrode is tot vlak voor de punt geïsoleerd om het zeer gevoelige slijmvlies niet te beschadigen. Een zwak stroompje wordt vervolgens door de elektrode gestuurd, waardoor het rond de punt zeer plaatselijk heet wordt. De nauwkeurig toegediende hitte veroorzaakt beschadiging.
Het effect
Na de behandeling is de keel ruim een week gevoelig. Bij nagenoeg alle patiënten moet de behandeling twee tot drie keer uitgevoerd worden om succesvol te zijn. Tussen deze behandelingen moet zeker 6 weken zitten. Somnoplastiek werkt bij zes van de tien mensen, maar na een paar jaar zal bij een of twee van deze mensen het snurken wel weer terugkomen.
Hoe komt u voor somnoplastiek in aanmerking?
Heeft u snurkklachten, dan kunt u terecht bij uw kno-arts. Hij kan u Somnoplastiek adviseren. Eerst voert hij onderzoek uit naar de oorzaak van het snurken. De kno-arts stelt vragen aan u en uw eventuele partner om er achter te komen of factoren als roken, alcoholgebruik, medicijngebruik of gewichtstoename het snurken kunnen verklaren. Ook vraagt hij naar neusverstoppingsklachten en keelklachten. De kno-arts zal neus en keel uitgebreid onderzoeken. Vaak bekijkt hij met een flexibele endoscoop (een kijkbuisje met een diameter van 4 mm) de binnenkant van de neus en de keel tot aan de stembanden. Zo ziet hij of er vernauwingen aanwezig zijn. Soms maakt hij ook allergietesten en röntgenfoto's.
Een belangrijk onderzoek om te bepalen op welk niveau het snurken wordt veroorzaakt, is de slaapendoscopie. Bij dit onderzoek wordt de snurker met behulp van een slaapmiddel in slaap gebracht. Tijdens het slapen (en snurken) kijkt de arts met een flexibele endoscoop door de neus in de keel om te beoordelen waar het snurken precies ontstaat. De uitkomst van dit onderzoek bepaalt in belangrijke mate of u voor Somnoplastiek in aanmerking komt.
Snurken kan een groot probleem vormen en heeft vaak verstrekkende gevolgen voor zowel de patiënt, maar zeker ook voor zijn of haar omgeving. Steeds vaker zoeken zowel mannen als vrouwen met een snurkprobleem hulp om van deze hinderlijke klacht verlost te worden.
Echter sinds 1 januari 2005 worden vrijwel geen anti-snurkbehandelingen meer vergoed. De therapie van het Obstructief Slaap Apneu Syndroom (ook wel OSAS genoemd) vormt hierop een uitzondering. Daarentegen wordt de diagnostiek van het snurken nog steeds wél vergoed. Hiervan kunt u gebruik maken door contact op te nemen met de Bergland Kliniek! Daar zal een twee-stappenplan gemaakt worden voor diagnostiek en behandeling. Als eerste stap vindt er onderzoek plaats door ervaren KNO-artsen bij de polikliniek van de KNO-heelkunde in het St. Elisabeth Ziekenhuis. Dit onderzoek wordt door uw ziektekostenverzekering volledig vergoed. Indien er aanwijzingen voor het OSAS aanwezig zijn, dan zal er een slaaponderzoek verricht kunnen worden. Ook deze kosten worden door zorgverzekeraars vergoed.
Als tweede stap wordt er na de diagnose een behandeling voorgesteld. Afhankelijk van lokalisatie van het snurkprobleem, het aanwezig zijn van het OSAS en de oorzaak van het snurken kan er in overleg met u een specifieke, op ú toe-gespitste behandeling gekozen worden. Dit kan bijvoorbeeld zijn een behandeling van het verhemelte door een 'anti-snurk operatie' of een Somnoplastiek, maar ook het aanmeten van een anti-snurk beugel of een behandeling van het Obstructief Slaap Apneu Syndroom.
Indien er een indicatie bestaat voor een Somnoplastiek, dan kan deze behandeling in de Bergland Kliniek plaatsvinden door een ervaren KNO-arts. Bij de Somnoplastiek wordt onder lokale verdoving het verhemelte behandeld. Het is een moderne behandeling die in tegenstelling tot de bekende 'anti-snurk operatie', veel minder pijnlijk is en goede resultaten biedt.
Doel
Somnoplastiek betekent in feite het bewust creëren van littekens. De huig en het zachte gehemelte worden gecontroleerd 'beschadigd' om littekens te vormen. Op de beschadigde plaatsen wordt het weefsel strakker en dunner. En juist dat is de bedoeling. Want zo is de ademweg beter doorgankelijk. Bovendien trekt het bindweefsel in de omgeving samen, zodat de huig wat opgetrokken wordt en het hele zachte gehemelte wat strakker staat. Dit geeft veel minder kans op trillingen.
De behandeling
Somnoplastiek is een nieuwe techniek en heeft zijn effect ruimschoots bewezen. De behandeling vindt poliklinisch plaats. De patiënt wordt alleen plaatselijk, met prikjes, verdoofd in de huig en zachte gehemelte, ongeveer net zoals bij de tandarts. Een kleine elektrode wordt vervolgens door het slijmvlies in het bindweefsel van het zachte gehemelte gebracht. Die elektrode is tot vlak voor de punt geïsoleerd om het zeer gevoelige slijmvlies niet te beschadigen. Een zwak stroompje wordt vervolgens door de elektrode gestuurd, waardoor het rond de punt zeer plaatselijk heet wordt. De nauwkeurig toegediende hitte veroorzaakt beschadiging.
Het effect
Na de behandeling is de keel ruim een week gevoelig. Bij nagenoeg alle patiënten moet de behandeling twee tot drie keer uitgevoerd worden om succesvol te zijn. Tussen deze behandelingen moet zeker 6 weken zitten. Somnoplastiek werkt bij zes van de tien mensen, maar na een paar jaar zal bij een of twee van deze mensen het snurken wel weer terugkomen.
Hoe komt u voor somnoplastiek in aanmerking?
Heeft u snurkklachten, dan kunt u terecht bij uw kno-arts. Hij kan u Somnoplastiek adviseren. Eerst voert hij onderzoek uit naar de oorzaak van het snurken. De kno-arts stelt vragen aan u en uw eventuele partner om er achter te komen of factoren als roken, alcoholgebruik, medicijngebruik of gewichtstoename het snurken kunnen verklaren. Ook vraagt hij naar neusverstoppingsklachten en keelklachten. De kno-arts zal neus en keel uitgebreid onderzoeken. Vaak bekijkt hij met een flexibele endoscoop (een kijkbuisje met een diameter van 4 mm) de binnenkant van de neus en de keel tot aan de stembanden. Zo ziet hij of er vernauwingen aanwezig zijn. Soms maakt hij ook allergietesten en röntgenfoto's.
Een belangrijk onderzoek om te bepalen op welk niveau het snurken wordt veroorzaakt, is de slaapendoscopie. Bij dit onderzoek wordt de snurker met behulp van een slaapmiddel in slaap gebracht. Tijdens het slapen (en snurken) kijkt de arts met een flexibele endoscoop door de neus in de keel om te beoordelen waar het snurken precies ontstaat. De uitkomst van dit onderzoek bepaalt in belangrijke mate of u voor Somnoplastiek in aanmerking komt.
vrijdag 8 februari 2008
Hoe we snurken ?
Hoe we snurken.
Tijdens uw slaap verliezen de spieren rondom uw bovenste luchtwegen wat spanning, daardoor wordt de ruimte in de keel nauwer. De luchtsnelheid waarmee u zuurstof binnenkrijgt, wordt hierdoor groter. Het kan voorkomen dat het krachtverlies zo groot is en daardoor de ruimte in de keel zo nauw wordt dat de weefsels, die flexibel zijn, beginnen te trillen. Snurkgeluiden zijn dan het logische gevolg. Mannen slapen meestal dieper dan vrouwen, dit is de reden dat mannen vaker snurken dan vrouwen.
De oplossing tegen snurken !, klik hierop !
Eindelijk slaapt u zonder te snurken! Goede nachtrust voor u en uw partner!
Tijdens uw slaap verliezen de spieren rondom uw bovenste luchtwegen wat spanning, daardoor wordt de ruimte in de keel nauwer. De luchtsnelheid waarmee u zuurstof binnenkrijgt, wordt hierdoor groter. Het kan voorkomen dat het krachtverlies zo groot is en daardoor de ruimte in de keel zo nauw wordt dat de weefsels, die flexibel zijn, beginnen te trillen. Snurkgeluiden zijn dan het logische gevolg. Mannen slapen meestal dieper dan vrouwen, dit is de reden dat mannen vaker snurken dan vrouwen.
De oplossing tegen snurken !, klik hierop !
Eindelijk slaapt u zonder te snurken! Goede nachtrust voor u en uw partner!
donderdag 24 januari 2008
A. Hoekema mra vs cpap bij snurken en apneu
Samenvatting2658.2
Het obstructief-slaap-apnoe-hypopnoe-syndroom (OSAHS) is een veel voor-komendeslaapafhankelijke ademhalingsstoornis die wordt gekenmerkt doorintensief snurken en obstructie van de bovenste luchtweg tijdens de slaap.De luchtwegobstructie resulteert in een reductie (hypopnoe) of complete onderbreking (apnoe) van de ademhaling en, daarmee samenhangend, eenzuurstofsaturatiedaling van het bloed. De ernst van OSAHS wordt uitgedrukt inde zogenaamde “apnoe-hypopnoe index” (AHI), gedefinieerd als het gemiddeldeaantal apnoes en/of hypopnoes per uur slaap.
Het obstructief-slaap-apnoe-hypopnoe-syndroom (OSAHS) is een veel voor-komendeslaapafhankelijke ademhalingsstoornis die wordt gekenmerkt doorintensief snurken en obstructie van de bovenste luchtweg tijdens de slaap.De luchtwegobstructie resulteert in een reductie (hypopnoe) of complete onderbreking (apnoe) van de ademhaling en, daarmee samenhangend, eenzuurstofsaturatiedaling van het bloed. De ernst van OSAHS wordt uitgedrukt inde zogenaamde “apnoe-hypopnoe index” (AHI), gedefinieerd als het gemiddeldeaantal apnoes en/of hypopnoes per uur slaap.
maandag 6 augustus 2007
snurken en apneu vrij slapen
Snurken
bestaat in vele kleuren en smaken, en kan door meerdere redenen ontstaan. De ene snurk is de andere niet. Soms is het een bijkomend snurkje, waar goed mee te leven valt. Soms neemt het geluid en daarmee de hinder excessieve proporties aan.
bestaat in vele kleuren en smaken, en kan door meerdere redenen ontstaan. De ene snurk is de andere niet. Soms is het een bijkomend snurkje, waar goed mee te leven valt. Soms neemt het geluid en daarmee de hinder excessieve proporties aan.Wie snurkt?
Iedereen snurkt wel eens, maar de decibels die daarbij vrijkomen verschillen sterk van persoon tot persoon. Meestal valt je het gesnurk bij je partner op, bijvoorbeeld als je zelf op een zeker moment slecht in slaap kunt komen. Soms is het zo erg dat je onmogelijk weer kunt slaap vatten. Anderen schrikken soms van hun eigen gesnurk wakker. Snurken komt op alle leeftijden voor. Mannen snurken vaker en meer dan vrouwen. Op volwassenen leeftijd snurken ongeveer één op de vijf mannen en één op de tien vrouwen elke nacht. Het is zelfs zo dat grofweg tien procent van de kinderen snurkt. Door verouderingsprocessen snurken mensen op oudere leeftijd meer, en harder. Bovendien zul je in sommige families meer snurkers aantreffen dan in andere.
Oorzaken
Snurken ontstaat meestal door het trillen van het verhemelte, bijvoorbeeld door een vernauwing of blokkering van de neusholte. Meestal komt het door een vernauwing van achter de huig of het gebied in de keelholte áchter de tong. Soms is het van anatomische aard, soms zijn er andere oorzaken.
Anatomisch
Er zijn meerdere anatomische oorzaken. Sommigen hebben bijvoorbeeld van nature een langere huig of een vrij slap en zacht gehemelte. Ook verslappen bij het ouder worden of bij oververmoeidheid de spieren van het zachte gehemelte, de huig en de tong. Het snurken kan ook ontstaan door bijvoorbeeld een (aangeboren) scheefstand van het neustussenschot of door poliepen in het neusslijmvlies. Bij kinderen zie je vaak een vergrote keel- en/of neusamandel.
Snurkbevorderaars
Er zijn duidelijk ook omstandigheden die het snurken bevorderen. Dat is mooi, want zo kun je met een aantal simpele middelen de neiging tot snurken verminderen. Soms is het snurken bovendien van overgaande aard, en minder een reden om je zorgen over te maken.
Anatomisch
Er zijn meerdere anatomische oorzaken. Sommigen hebben bijvoorbeeld van nature een langere huig of een vrij slap en zacht gehemelte. Ook verslappen bij het ouder worden of bij oververmoeidheid de spieren van het zachte gehemelte, de huig en de tong. Het snurken kan ook ontstaan door bijvoorbeeld een (aangeboren) scheefstand van het neustussenschot of door poliepen in het neusslijmvlies. Bij kinderen zie je vaak een vergrote keel- en/of neusamandel.
Snurkbevorderaars
Er zijn duidelijk ook omstandigheden die het snurken bevorderen. Dat is mooi, want zo kun je met een aantal simpele middelen de neiging tot snurken verminderen. Soms is het snurken bovendien van overgaande aard, en minder een reden om je zorgen over te maken.
Enkele bekende snurkbevorderaars zijn:
Het slapen op de rug, waardoor het zachte gehemelte, de huig en de tong naar achteren zakken en de luchtstroom blokkeren, Gebruik van alcohol en/of medicijnen als slaapmiddelen en kalmerende middelen. Deze werken verslappend en verminderen zo de spanning in de relevante spieren, Het gebruik van een zware maaltijd voor het slapen gaan, Door een neusverstopping bij verkoudheid, of door een allergie. Dit geeft mogelijk een zwelling van het neusslijmvlies, Door irritatie van de keel als gevolg van roken of brandend maagzuur. De wand van de keelholte verdikt hierdoor en maakt de doorgang nauwer, en Door overgewicht. Dit leidt op zijn beurt tot dikkere wanden van de keelholte.
Wat te doen
Het eerste wat je in een specifieke casus zou moeten doen, is nagaan wat de mogelijke oorzaken zijn. Soms kom je daar zelf gemakkelijk uit. Bijvoorbeeld door minder laat alcohol te nuttigen, of te voorkomen dat je op je rug in slaap valt. Een vaak gebruikte manier om het op de rug in slaap vallen te bemoeilijken is bijvoorbeeld het vast maken van een tennisbal aan het shirt of de pyjama. Dat ligt niet lekker, waardoor je je in je slaap automatisch zult draaien. Bij allergieën kunnen medicijnen goed helpen.
Soms is een uitgebreide gang naar de arts onontkoombaar.
Bezoek aan de artsAls de meer triviale oplossingen niet werken, zal de kno-arts je keel en neus uitgebreid endoscopisch onderzoeken. Dit kan leiden tot een operatieve ingreep waarbij bijvoorbeeld het tussenschot recht wordt gezet, poliepen verwijderd of een huig ingekort. Soms is een slaaponderzoek gewenst, waarbij alle veranderingen in het lichaam tijdens de slaap worden gemeten. Gemeten worden ondermeer het zuurstofgehalte van het bloed, de hersenactiviteit, de hartslag en de beweging van het middenrif. Vooral bij vermoedens van slaapapneu is dit de geëigende onderzoeksmethode.
Soms is een uitgebreide gang naar de arts onontkoombaar.
Bezoek aan de artsAls de meer triviale oplossingen niet werken, zal de kno-arts je keel en neus uitgebreid endoscopisch onderzoeken. Dit kan leiden tot een operatieve ingreep waarbij bijvoorbeeld het tussenschot recht wordt gezet, poliepen verwijderd of een huig ingekort. Soms is een slaaponderzoek gewenst, waarbij alle veranderingen in het lichaam tijdens de slaap worden gemeten. Gemeten worden ondermeer het zuurstofgehalte van het bloed, de hersenactiviteit, de hartslag en de beweging van het middenrif. Vooral bij vermoedens van slaapapneu is dit de geëigende onderzoeksmethode.
Slaapapneu
Apneu staat voor “niet ademen”. Als je last hebt van slaapapneu, komt tijdens je slaap je ademhaling minstens vijf maal per uur gedurende ongeveer 10 seconden tot stilstand. Er zijn lichtere gevallen van apneu bekend, maar ook zeer zware die zelfs levenbedreigend kunnen zijn. Iemand met slaapapneu wordt de volgende dag vaak doodmoe wakker. Als de bovenste luchtwegen tijdens de slaap geblokkeerd raken spreken we over het Obstructieve Slaapapneusyndroom (OSAS). Veel zeldzamer is het Centrale Slaapapneusyndroom (CSAS), waarbij het deel van de hersenen en zenuwen dat de ademhaling reguleert, niet normaal meer functioneert. OSAS is vaak succesvol te behandelen, maar bij CSAS ligt dat veel complexer, omdat een dergelijk letsel zich moeilijk laat behandelen. Hoe het ook zij, als je partner vermoedt dat je misschien last hebt van apneu, is het raadzaam de arts dit goed te laten bekijken.
MRA/ASA Prothese
Tot slot wordt door tandartsen die zich dormoloog noemen soms wel een prothese
aangemeten om de luchtwegen gedwongen vrij te houden. Dit werkt niet bij mensen met een kunstgebit en dit wordt vaak als zeer pijnlijk en belastend voor het kaakgewricht ervaren ervaren. Vaak gehoorde klachten zijn: oorsuizen, hoofdpijn, kaak op slot, pijnlijk gebit, verandering of zelf los gaan staan van gebitselementen, met hoge tandartskosten en vaak blijvende schade tot gevolg.
MRA/ASA Prothese
Tot slot wordt door tandartsen die zich dormoloog noemen soms wel een prothese
aangemeten om de luchtwegen gedwongen vrij te houden. Dit werkt niet bij mensen met een kunstgebit en dit wordt vaak als zeer pijnlijk en belastend voor het kaakgewricht ervaren ervaren. Vaak gehoorde klachten zijn: oorsuizen, hoofdpijn, kaak op slot, pijnlijk gebit, verandering of zelf los gaan staan van gebitselementen, met hoge tandartskosten en vaak blijvende schade tot gevolg.woensdag 8 januari 2003
Knarsen - kaakgewrichtsklachten
Nijdaele nieuwsbrieven
07-01-2003: Knarsen kaakgewrichtsproblemen.
Introductie
TMD is het geheel van klinische problemen die de kauwspieren, de kaakgewrichten en alle daarbij behorende structuren kunnen aangrijpen. De meeste TMD symptomen zijn van tijdelijke en voorbijgaande aard en kunnen in die tijd in ernst fluctueren. Onder kauwstelsel wordt het hele complex van kaken, kaakgewricht, spieren, bloedvaten en zenuwen verstaan. Men kent grofweg een onderverdeling in myogene(spier) TMD, arthrogene (gewricht) TMD en een combinatie van beide. De pijn kan plotseling ontstaan of toenemen tijdens maanden of jaren met afwisselende frequentie en intensiteit. Knappen, klikken, kraken en blokkeren van de kaken tezamen met afwijkingen in openingspatroon van de kaak en het moeilijk kunne kauwen of spreken zijn symptomen die met het bestaan van TMD in verband kunnen worden gebracht.
Het kaakgewricht
Het kaakgewricht is een gewricht dat kan draaien en glijden en bestaat uit de kaakkop, de kaakkom, de discus, bloedvaatjes, zenuwen en pezen met het gerichtskapsel. De discus functioneert als een soort schokdemper en stabilisator tussen de kaakkop en kaakkom. Bij het ver openen van de kaak beweegt de kaakkop samen met de discus naar voren. Wanneer slechts een klein beetje wordt open gedaan dan draait de kaakkop onder de discus.
De kauwspieren
De kauwspieren verbinden de onderkaak met de bovenkaak, nek en schedel. De kauwspieren zorgen voor het mogelijk maken van kauw bewegingen, voor het openen en sluiten van de kaak, het naar voren en terug bewegen van de kaak en maken het mogelijk te spreken en te slikken. De ondersteunende spieren van het kauwapparaat zijn de nek en schouder spieren: deze spieren stabiliseren het hoofd tijdens de kauw- en andere bewegingen van de kaak.
Myogene TMD
Een myogene TMD is aan de spieren van het kauwstelsel gerelateerd. Deze vorm van TMD kan een wijd verspreid klachtenscala opleveren van nekpijn, hoofdpijn en pijn in de kaken en rondom het oor.
Arthrogene TMD
De “gewricht TMD” is vaak het gevolg van ontsteking in het gewricht, degeneratie in het gewricht, of wordt veroorzaakt door een verplaatsing van de discus. Ontstekingen van de gewrichtsvloeistof en van het kapsel behoren tevens in deze categorie thuis.
Oorzaken van TMD
Er is zelden of nooit sprake van één enkele oorzaak voor TMD. Het ontstaan van TMD is het gevolg van meerder factoren tezamen waarbij gedacht kan worden aan trauma op de kaken, groot of klein, gewricht- en spieraandoeningen, gewoontes, houding en parafuncties. Spanning van de hoofd en hals spieren, gewoontes en parafuncties kunnen de klachten onderhouden. Daarom wordt er in de behandeling veel aandacht geschonken om deze factoren uit te bannen of te verminderen. Naast deze factoren speelt de emotionele status van de TMD patiënt een belangrijke rol. Er is geen snelle behandelmethode om van de klachten af te komen: vaak is er sprake van chronische klachten waarbij het spreekwoord “de klachten komen te paard en gaan te voet” maar al te zeer opgaat. Uit onderzoek blijkt dat met name het onder controle zien te krijgen van de reeds genoemde onderhoudende factoren tezamen met de actieve behandeling door de tandarts de beste resultaten laat zien.
Factoren die geassocieerd zijn met TMD
Trauma
Een direct trauma op de kaken kan een directe aanleiding zijn voor het ontstaan van TMD. Onder direct trauma wordt verstaan een slag of stoot tegen de kaak, overstrekking van de kaak en soms sterke compressie van de kaak. Langdurige tandheelkundige behandelingen of moeizame verwijderingen van bijvoorbeeld verstandskiezen kunnen ook trauma aan de kaak toebrengen. Als laatste kun je in deze categorie ook nog rekenen de intubatie bij volledige narcose en chirurgische behandelingen in de keel en maag die uitgevoerd worden via de mond.
Abnormale gewoonte
Veel mensen hebben in het dagelijks leven gewoonten waarbij zij overmatig gebruik maken van hun kauwstelsel. Deze gewoonten ontstaan veelal als uitvloeisel van drukte en spanningen. n een aantal gevallen kan dit leiden tot overbelasting van de kauwspieren. Een en ander kan zich dan uiten in een heel scala van klachten, variërend van een stijf, vermoeid gevoel tot heftige pijn in de wang al dan niet uitstralend naar kaakgewricht, oor en hoofd/halsgebied. Bij de gewoonten en parafuncties kun je denken aan:
-knarsetanden; d.w.z. het met kracht langs elkaar laten glijden van de tanden en kiezen van de onderkaak tegen die van de bovenkaak.
-klemmen; dit is het stevig en met kracht tegen elkaar klemmen of persen van de tanden en kiezen.
-nagelbijten; het bijten van nagels en/of velletjes.
-bijten op voorwerpen; potloden, pennen, spelden en anderen.
-overmatig kauwgum kauwen.
-bijten en/of zuigen op lippen en/of wang.
-persen en/of zuigen op de tong.
De occlusie van tanden en kiezen verwijst naar de wijze waarop tanden en kiezen met elkaar contact maken. Nog niet zo heel lang geleden dacht de tandheelkundige professie dat dit de belangrijkste oorzaak voor het ontstaan van TMD was. Talloze onderzoeken, waaronder een wetenschappelijk onderzoek dat in onze praktijk is uitgevoerd, heeft aangetoond dat de rol van de occlusie slechts gering is.
Psychosociale factoren
Veel patiënten met TMD geven aan dat de klachten begonnen of verergerden door toename van emotionele stress, wanneer men niet zo lekker in zijn vel stak of bij depressies of overspannenheid. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt ook dat bij TMD patiënten er vaker sprake was van hogere niveaus van angst of depressie dan bij niet TMD patiënten. Wel moet daarbij opgemerkt worden dat het kip of ei verhaal hier nog wel verwarring biedt. Met andere woorden bestaat angst en depressie nu voor het ontstaan van TMD en draagt het daartoe bij of is het een gevolg van de chronische pijn die vaak gepaard gaat met TMD. Speekwoorden als de pijn verbijten verwijzen hierna: het niveau van tandenknarsen en klemmen neemt toe met pijn en emotionele stress.
Ziekte en aandoeningen van de Kaakgewrichten
In de kaakgewrichten kunnen zich diverse vormen van arthritis ontwikkelen zoals in andere gewrichten van het lichaam. Osteoarthritis is niet ongewoon in een vergrijzende samenleving. Ook andere zieketen kunnen hun weerslag hebben op het functioneren van de kaakgewrichten, denk hierbij aan: ziekte van Parkinson, Myastena gravis, Multiple sclerosis.
Overige factoren
Misbruik van medicijnen of juist het gebruik van bepaalde medicijnen kan een invloed hebben op het central zenuwstelsel en op de spieren. Op die wijze kan dat ook zijn weerslag weer hebben voor het functioneren van het kauwstelsel.
Uitgebreid functie onderzoek
Voorafgaande aan het functieonderzoek ontvangt de patiënt een uitgebreide vragenlijst die hij/zij moet invullen en retourneren voor het eigenlijke onderzoek plaats vindt. Deze screen maakt het de tandarts-gnatholoog makkelijker om snel tot de juiste diagnose te komen zonder daarbij voorbij te gaan aan mogelijke belangrijke zaken. Om tot een goede diagnose van de dysfunctie te komen zal er eerst een onderzoek moeten plaats vinden. Dit uitgebreide functieonderzoek duurt ongeveer 45 minuten en omvat het opnemen van de historie, een gesprek over de aandoening en een klinisch en röntgenologisch onderzoek. Nagegaan wordt welke mogelijke factoren bijdragen of de oorzaak zijn geweest van de bestaande TMD. Er wordt ingegaan op eventuele behandelingen in het verleden en wat er zoal in de er voorliggende periode allemaal is gebeurd. Tevens wordt een medische, en tandheelkundige anamnese afgenomen. Na deze anamnese volgt het klinisch onderzoek waarbij middels allerlei testen bepaald wordt in hoeverre het kauwapparaat goed of slecht functioneert. Ook wordt daarbij gekeken naar tanden, tandvlees en mogelijke mondafwijkingen. Aanvullend onderzoek omvat altijd een röntgen onderzoek en wanneer geïndiceerd kan een psychologische test, bloedonderzoek, proefinjecties of ander onderzoek opgestart worden.
Behandeling van TMD
De behandeling van TMD patiënten heeft veel gemeen met de behandeling van patiënten met andere orthopedische of reumatologische afwijkingen De behandeling is er op gericht overbelasting van het kauwstelsel en alle daarbij betrokken structuren te verminderen. Daarnaast is de behandeling erop gericht een normaal functioneren van de kaken te herstellen en de dagelijkse activiteiten weer mogelijk te maken. Hiertoe moeten alle onderhoudende en oorzakelijke factoren eerst in kaart gebracht worden. Na een uitgebreid functieonderzoek door de tandarts-gnatholoog, in onze praktijk is dit Leon Verhagen, wordt een diagnose gesteld die leidt tot een behandelplan. In dit behandelplan wordt aandacht geschonken aan zowel de fysische als de emotionele en psychosociale factoren. . De verschijnselen kunnen van tijdelijke aard zijn en kunnen zelf-limiterend zijn, zonder dat er lange termijn gevolgen zijn. Om deze redenen zal er primair gekozen worden voor niet agressieve behandelingen die omkeerbaar(=reversibel) zijn. Chirurgische behandelingen, uitgebreide tandheelkundige behandelingen of orthodontische behandelingen zullen derhalve zelden als eerste behandelmogelijkheid worden opgevoerd. Conservatieve benadering verdient de voorkeur en omvat gedragsbeïnvloeding, fysiotherapie, medicatie, oefeningen en spalktherapie. De meerderheid van TMD patiënten blijken hier prima resultaten mee te boeken. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat 50 % van de patiënten met deze conservatieve benadering geen of weinig symptomen meer hebben van TMD na de behandeling.
Gedrag en gewoonte verandering
Vaak is het nodig om aandacht te schenken aan gedrag, gewoonte en psychische situaties waarin mensen verkeren. Tandklemmen of -knarsen, nagel bijten en frequent kauwgomgebruik zijn factoren die de pijnlijke situatie kunnen onderhouden of verergeren. Wanneer stressfactoren een rol spelen kan het soms nodig zijn mensen door te sturen naar andere hulpverleners om hen te helpen de stress de baas te worden of meer controle op de omgevingsfactoren te krijgen. Met fraaie termen noemen we dit habit-reversal technieken, biofeedback-training, levenswijze counseling. Een combinatie van deze technieken biedt de beste garantie voor succes wanneer psychosociale factoren een onderhoudende rol spelen bij de klachten, met name wanneer er sprake is van chronische klachten
Fysiotherapie
Fysiotherapie, mits uitgevoerd door een door de Nederlandse Vereniging van Tandheelkunde en Fysiotherapie erkende fysiotherapeut, wordt als een conservatieve en effectieve behandel mogelijkheid voor TMD beschouwd. Deze fysiotherapeutische behandeling helpt in het verminderen van onderhoudende factoren, helpt bij het verminderen van ontstekingen, kan functieherstellend zijn en bevordert herstel van de beschadigde weefsels. De behandeling kan zich uitbreiden tot hoofd, nek en schouder regio en zal een trainingsprogramma bevatten voor de houding. Oefeningen kunnen zowel door de fysiotherapeut als de tandartsgnatholoog worden voorgeschreven: het verkeerd uitvoeren of voorschrijven van oefeningen kan leiden tot een verergering van de kwaal. Deze oefeningen zijn belangrijk om een normale functie van spier en gewricht te ver/herkrijgen. Daarnaast kunnen zij helpen bij het versterken van de spierkracht, verkrijgen van een juiste coördinatie en voor het stabiliseren van de kaakgewrichten.
Mobiliseren van de kaakgewrichten is een techniek die gebruikt wordt wanneer sprake is van een bewegingsbeperking, pijn ten gevolge van spierspasme, verplaatsing van de discus en bij verklevingen in het gewricht..
Andere opties die de fysiotherapeut kan gebruiken bij de behandeling zijn elektrotherapie(TENS), ultrageluid, vapocoolant spay, strekken en massagetechnieken.
Medicatie bij TMD
Het gebruik van de juiste medicijnen kan erg zinvol zijn om pijn en ontsteking te verminderen. Voor lange termijn medicatie moet worden afgezien van narcotische medicaties of sedativa zoals valium omdat deze mogelijk tot verslaving kunnen leiden. De meest effectieve medicijnen zijn:
Non steroide anti ontsteking medicijnen[NSAID] zoals Ibuprofen, Naproxen en Aspirine
Spierontspanners
Tricyclische anti depressie medicatie zoals Amitriptyline en Nortriptyline
Elk medicijn heeft zijn eigen specifieke eigenschappen en bijwerkingen. Het gebruik van medicijnen over langere tijd dient door de tandarts-gnatholoog of huisarts bewaakt te worden om neven effecten zoveel mogelijk te reduceren.
Occlusale therapie
Er is weinig wetenschappelijk bewijs dat uitgebreide occlusale therapie zoals uitgebreid kroon en brugwerk, orthodontische behandeling of orthognathische chirurgie als standaard oplossing en eerste keuze gerechtvaardigd kan worden bij TMD behandelingen. In individuele gevallen kan een en ander wel noodzakelijk blijken te zijn. Gelimiteerd inslijpen van het gebit na spalk behandeling kan soms wel een gunstig effect blijken te hebben.In het algemeen kan gesteld worden dat uitgebreide occlusale therapie afgeraden moet worden. (Bron: http://www.nijdaele.nl/site/site.php?actie=news&onderwerp=4)
(Bron:Nijdaele, klik hierop)
07-01-2003: Knarsen kaakgewrichtsproblemen.
Introductie
TMD is het geheel van klinische problemen die de kauwspieren, de kaakgewrichten en alle daarbij behorende structuren kunnen aangrijpen. De meeste TMD symptomen zijn van tijdelijke en voorbijgaande aard en kunnen in die tijd in ernst fluctueren. Onder kauwstelsel wordt het hele complex van kaken, kaakgewricht, spieren, bloedvaten en zenuwen verstaan. Men kent grofweg een onderverdeling in myogene(spier) TMD, arthrogene (gewricht) TMD en een combinatie van beide. De pijn kan plotseling ontstaan of toenemen tijdens maanden of jaren met afwisselende frequentie en intensiteit. Knappen, klikken, kraken en blokkeren van de kaken tezamen met afwijkingen in openingspatroon van de kaak en het moeilijk kunne kauwen of spreken zijn symptomen die met het bestaan van TMD in verband kunnen worden gebracht.
Het kaakgewricht
Het kaakgewricht is een gewricht dat kan draaien en glijden en bestaat uit de kaakkop, de kaakkom, de discus, bloedvaatjes, zenuwen en pezen met het gerichtskapsel. De discus functioneert als een soort schokdemper en stabilisator tussen de kaakkop en kaakkom. Bij het ver openen van de kaak beweegt de kaakkop samen met de discus naar voren. Wanneer slechts een klein beetje wordt open gedaan dan draait de kaakkop onder de discus.
De kauwspieren
De kauwspieren verbinden de onderkaak met de bovenkaak, nek en schedel. De kauwspieren zorgen voor het mogelijk maken van kauw bewegingen, voor het openen en sluiten van de kaak, het naar voren en terug bewegen van de kaak en maken het mogelijk te spreken en te slikken. De ondersteunende spieren van het kauwapparaat zijn de nek en schouder spieren: deze spieren stabiliseren het hoofd tijdens de kauw- en andere bewegingen van de kaak.
Myogene TMD
Een myogene TMD is aan de spieren van het kauwstelsel gerelateerd. Deze vorm van TMD kan een wijd verspreid klachtenscala opleveren van nekpijn, hoofdpijn en pijn in de kaken en rondom het oor.
Arthrogene TMD
De “gewricht TMD” is vaak het gevolg van ontsteking in het gewricht, degeneratie in het gewricht, of wordt veroorzaakt door een verplaatsing van de discus. Ontstekingen van de gewrichtsvloeistof en van het kapsel behoren tevens in deze categorie thuis.
Oorzaken van TMD
Er is zelden of nooit sprake van één enkele oorzaak voor TMD. Het ontstaan van TMD is het gevolg van meerder factoren tezamen waarbij gedacht kan worden aan trauma op de kaken, groot of klein, gewricht- en spieraandoeningen, gewoontes, houding en parafuncties. Spanning van de hoofd en hals spieren, gewoontes en parafuncties kunnen de klachten onderhouden. Daarom wordt er in de behandeling veel aandacht geschonken om deze factoren uit te bannen of te verminderen. Naast deze factoren speelt de emotionele status van de TMD patiënt een belangrijke rol. Er is geen snelle behandelmethode om van de klachten af te komen: vaak is er sprake van chronische klachten waarbij het spreekwoord “de klachten komen te paard en gaan te voet” maar al te zeer opgaat. Uit onderzoek blijkt dat met name het onder controle zien te krijgen van de reeds genoemde onderhoudende factoren tezamen met de actieve behandeling door de tandarts de beste resultaten laat zien.
Factoren die geassocieerd zijn met TMD
Trauma
Een direct trauma op de kaken kan een directe aanleiding zijn voor het ontstaan van TMD. Onder direct trauma wordt verstaan een slag of stoot tegen de kaak, overstrekking van de kaak en soms sterke compressie van de kaak. Langdurige tandheelkundige behandelingen of moeizame verwijderingen van bijvoorbeeld verstandskiezen kunnen ook trauma aan de kaak toebrengen. Als laatste kun je in deze categorie ook nog rekenen de intubatie bij volledige narcose en chirurgische behandelingen in de keel en maag die uitgevoerd worden via de mond.
Abnormale gewoonte
Veel mensen hebben in het dagelijks leven gewoonten waarbij zij overmatig gebruik maken van hun kauwstelsel. Deze gewoonten ontstaan veelal als uitvloeisel van drukte en spanningen. n een aantal gevallen kan dit leiden tot overbelasting van de kauwspieren. Een en ander kan zich dan uiten in een heel scala van klachten, variërend van een stijf, vermoeid gevoel tot heftige pijn in de wang al dan niet uitstralend naar kaakgewricht, oor en hoofd/halsgebied. Bij de gewoonten en parafuncties kun je denken aan:
-knarsetanden; d.w.z. het met kracht langs elkaar laten glijden van de tanden en kiezen van de onderkaak tegen die van de bovenkaak.
-klemmen; dit is het stevig en met kracht tegen elkaar klemmen of persen van de tanden en kiezen.
-nagelbijten; het bijten van nagels en/of velletjes.
-bijten op voorwerpen; potloden, pennen, spelden en anderen.
-overmatig kauwgum kauwen.
-bijten en/of zuigen op lippen en/of wang.
-persen en/of zuigen op de tong.
De occlusie van tanden en kiezen verwijst naar de wijze waarop tanden en kiezen met elkaar contact maken. Nog niet zo heel lang geleden dacht de tandheelkundige professie dat dit de belangrijkste oorzaak voor het ontstaan van TMD was. Talloze onderzoeken, waaronder een wetenschappelijk onderzoek dat in onze praktijk is uitgevoerd, heeft aangetoond dat de rol van de occlusie slechts gering is.
Psychosociale factoren
Veel patiënten met TMD geven aan dat de klachten begonnen of verergerden door toename van emotionele stress, wanneer men niet zo lekker in zijn vel stak of bij depressies of overspannenheid. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt ook dat bij TMD patiënten er vaker sprake was van hogere niveaus van angst of depressie dan bij niet TMD patiënten. Wel moet daarbij opgemerkt worden dat het kip of ei verhaal hier nog wel verwarring biedt. Met andere woorden bestaat angst en depressie nu voor het ontstaan van TMD en draagt het daartoe bij of is het een gevolg van de chronische pijn die vaak gepaard gaat met TMD. Speekwoorden als de pijn verbijten verwijzen hierna: het niveau van tandenknarsen en klemmen neemt toe met pijn en emotionele stress.
Ziekte en aandoeningen van de Kaakgewrichten
In de kaakgewrichten kunnen zich diverse vormen van arthritis ontwikkelen zoals in andere gewrichten van het lichaam. Osteoarthritis is niet ongewoon in een vergrijzende samenleving. Ook andere zieketen kunnen hun weerslag hebben op het functioneren van de kaakgewrichten, denk hierbij aan: ziekte van Parkinson, Myastena gravis, Multiple sclerosis.
Overige factoren
Misbruik van medicijnen of juist het gebruik van bepaalde medicijnen kan een invloed hebben op het central zenuwstelsel en op de spieren. Op die wijze kan dat ook zijn weerslag weer hebben voor het functioneren van het kauwstelsel.
Uitgebreid functie onderzoek
Voorafgaande aan het functieonderzoek ontvangt de patiënt een uitgebreide vragenlijst die hij/zij moet invullen en retourneren voor het eigenlijke onderzoek plaats vindt. Deze screen maakt het de tandarts-gnatholoog makkelijker om snel tot de juiste diagnose te komen zonder daarbij voorbij te gaan aan mogelijke belangrijke zaken. Om tot een goede diagnose van de dysfunctie te komen zal er eerst een onderzoek moeten plaats vinden. Dit uitgebreide functieonderzoek duurt ongeveer 45 minuten en omvat het opnemen van de historie, een gesprek over de aandoening en een klinisch en röntgenologisch onderzoek. Nagegaan wordt welke mogelijke factoren bijdragen of de oorzaak zijn geweest van de bestaande TMD. Er wordt ingegaan op eventuele behandelingen in het verleden en wat er zoal in de er voorliggende periode allemaal is gebeurd. Tevens wordt een medische, en tandheelkundige anamnese afgenomen. Na deze anamnese volgt het klinisch onderzoek waarbij middels allerlei testen bepaald wordt in hoeverre het kauwapparaat goed of slecht functioneert. Ook wordt daarbij gekeken naar tanden, tandvlees en mogelijke mondafwijkingen. Aanvullend onderzoek omvat altijd een röntgen onderzoek en wanneer geïndiceerd kan een psychologische test, bloedonderzoek, proefinjecties of ander onderzoek opgestart worden.
Behandeling van TMD
De behandeling van TMD patiënten heeft veel gemeen met de behandeling van patiënten met andere orthopedische of reumatologische afwijkingen De behandeling is er op gericht overbelasting van het kauwstelsel en alle daarbij betrokken structuren te verminderen. Daarnaast is de behandeling erop gericht een normaal functioneren van de kaken te herstellen en de dagelijkse activiteiten weer mogelijk te maken. Hiertoe moeten alle onderhoudende en oorzakelijke factoren eerst in kaart gebracht worden. Na een uitgebreid functieonderzoek door de tandarts-gnatholoog, in onze praktijk is dit Leon Verhagen, wordt een diagnose gesteld die leidt tot een behandelplan. In dit behandelplan wordt aandacht geschonken aan zowel de fysische als de emotionele en psychosociale factoren. . De verschijnselen kunnen van tijdelijke aard zijn en kunnen zelf-limiterend zijn, zonder dat er lange termijn gevolgen zijn. Om deze redenen zal er primair gekozen worden voor niet agressieve behandelingen die omkeerbaar(=reversibel) zijn. Chirurgische behandelingen, uitgebreide tandheelkundige behandelingen of orthodontische behandelingen zullen derhalve zelden als eerste behandelmogelijkheid worden opgevoerd. Conservatieve benadering verdient de voorkeur en omvat gedragsbeïnvloeding, fysiotherapie, medicatie, oefeningen en spalktherapie. De meerderheid van TMD patiënten blijken hier prima resultaten mee te boeken. Uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat 50 % van de patiënten met deze conservatieve benadering geen of weinig symptomen meer hebben van TMD na de behandeling.
Gedrag en gewoonte verandering
Vaak is het nodig om aandacht te schenken aan gedrag, gewoonte en psychische situaties waarin mensen verkeren. Tandklemmen of -knarsen, nagel bijten en frequent kauwgomgebruik zijn factoren die de pijnlijke situatie kunnen onderhouden of verergeren. Wanneer stressfactoren een rol spelen kan het soms nodig zijn mensen door te sturen naar andere hulpverleners om hen te helpen de stress de baas te worden of meer controle op de omgevingsfactoren te krijgen. Met fraaie termen noemen we dit habit-reversal technieken, biofeedback-training, levenswijze counseling. Een combinatie van deze technieken biedt de beste garantie voor succes wanneer psychosociale factoren een onderhoudende rol spelen bij de klachten, met name wanneer er sprake is van chronische klachten
Fysiotherapie
Fysiotherapie, mits uitgevoerd door een door de Nederlandse Vereniging van Tandheelkunde en Fysiotherapie erkende fysiotherapeut, wordt als een conservatieve en effectieve behandel mogelijkheid voor TMD beschouwd. Deze fysiotherapeutische behandeling helpt in het verminderen van onderhoudende factoren, helpt bij het verminderen van ontstekingen, kan functieherstellend zijn en bevordert herstel van de beschadigde weefsels. De behandeling kan zich uitbreiden tot hoofd, nek en schouder regio en zal een trainingsprogramma bevatten voor de houding. Oefeningen kunnen zowel door de fysiotherapeut als de tandartsgnatholoog worden voorgeschreven: het verkeerd uitvoeren of voorschrijven van oefeningen kan leiden tot een verergering van de kwaal. Deze oefeningen zijn belangrijk om een normale functie van spier en gewricht te ver/herkrijgen. Daarnaast kunnen zij helpen bij het versterken van de spierkracht, verkrijgen van een juiste coördinatie en voor het stabiliseren van de kaakgewrichten.
Mobiliseren van de kaakgewrichten is een techniek die gebruikt wordt wanneer sprake is van een bewegingsbeperking, pijn ten gevolge van spierspasme, verplaatsing van de discus en bij verklevingen in het gewricht..
Andere opties die de fysiotherapeut kan gebruiken bij de behandeling zijn elektrotherapie(TENS), ultrageluid, vapocoolant spay, strekken en massagetechnieken.
Medicatie bij TMD
Het gebruik van de juiste medicijnen kan erg zinvol zijn om pijn en ontsteking te verminderen. Voor lange termijn medicatie moet worden afgezien van narcotische medicaties of sedativa zoals valium omdat deze mogelijk tot verslaving kunnen leiden. De meest effectieve medicijnen zijn:
Non steroide anti ontsteking medicijnen[NSAID] zoals Ibuprofen, Naproxen en Aspirine
Spierontspanners
Tricyclische anti depressie medicatie zoals Amitriptyline en Nortriptyline
Elk medicijn heeft zijn eigen specifieke eigenschappen en bijwerkingen. Het gebruik van medicijnen over langere tijd dient door de tandarts-gnatholoog of huisarts bewaakt te worden om neven effecten zoveel mogelijk te reduceren.
Occlusale therapie
Er is weinig wetenschappelijk bewijs dat uitgebreide occlusale therapie zoals uitgebreid kroon en brugwerk, orthodontische behandeling of orthognathische chirurgie als standaard oplossing en eerste keuze gerechtvaardigd kan worden bij TMD behandelingen. In individuele gevallen kan een en ander wel noodzakelijk blijken te zijn. Gelimiteerd inslijpen van het gebit na spalk behandeling kan soms wel een gunstig effect blijken te hebben.In het algemeen kan gesteld worden dat uitgebreide occlusale therapie afgeraden moet worden. (Bron: http://www.nijdaele.nl/site/site.php?actie=news&onderwerp=4)
(Bron:Nijdaele, klik hierop)
Abonneren op:
Posts (Atom)