MAASTRICHT - De enorme toename van het aantal mensen met obesitas (ernstig overgewicht) in de afgelopen decennia, is niet toe te schrijven aan een minder actieve leefstijl, zoals de afgelopen jaren algemeen werd aangenomen.
Dat blijkt uit onderzoek van de Universiteit Maastricht (UM) en de Universiteit van Aberdeen in Schotland, zo maakte de UM vrijdag bekend.
Consumptie
Alles wijst erop dat de groei van het aantal mensen met zwaar overgewicht vooral wordt veroorzaakt door een toegenomen consumptie, stelt Klaas Westerterp, hoogleraar Humane Energetica in Maastricht en coauteur van het wetenschappelijk artikel dat deze week verschijnt in het International Journal of Obesity.
Op dit moment heeft ruim 20 procent van de Amerikaanse en Engelse bevolking last van obesitas en 30 tot 40 procent van overgewicht. Die mensen eten meer dan ze verbruiken. Het teveel aan energie wordt opgeslagen als vet.
In tegenstelling tot wat vaak wordt aangenomen, ontstaat dat vet niet door gebrek aan beweging, maar door overconsumptie, schrijven de onderzoekers.
(c) ANP
vrijdag 30 mei 2008
woensdag 12 maart 2008
Apneu of ademstilstand
Ademstilstand of apneu (Grieks απνοια, niet ademen) is de medische term voor een onderbreking van de ademhaling van langer dan 10 seconden. Tijdens een apneu is er geen beweging van de spieren betrokken bij de ademhaling en de longinhoud blijft in eerste instantie onveranderd. Een apneu kan vrijwillig worden verkregen (de adem inhouden), opgewekt worden door alcohol- of drugsgebruik, door fysieke factoren van buitenaf (bijvoorbeeld wurging) of lichamelijke verwonding, of het gevolg zijn van een neurologische aandoening. (bron: Wiki)
zaterdag 23 februari 2008
Slaapproblemen oplossen
Slapen is van levensbelang. Wie ooit geprobeerd heeft om zijn slaapbehoefte uit te stellen kent de nare gevolgen ervan. Je bent prikkelbaar, concentreren is niet meer vanzelfsprekend en je wordt vergeetachtig. Slapen doet je lichaam deugd. De spieren ontspannen en je geest kan eindelijk uitrusten. Slapen is de gelegenheid om je batterijen op te laden zodat je de volgende dag met volle moed kunt starten.
Hoe lang moet je slapen ?
Het gerucht doet de ronde dat je minstens acht uur per dag moet slapen. Dit is niet juist want een slaapduur die voor iedereen dezelfde is bestaat niet. Sommige mensen voelen zich uitgerust na vijf uur slaap, anderen krijg je na negen of tien uur slaap nauwelijks uit hun bed. Het aantal uren slaap die nodig zijn om je fris en monter te voelen verschilt van persoon tot persoon.
Tellen de uren voor middernacht dubbel ?
Het is niet belangrijk wanneer je gaat slapen, maar wel dat je goed en voldoende slaapt. Wat wel klopt is dat de eerste uren van je slaap de meest rustgevende zijn. Maar er bestaat geen ideaal tijdstip om onder de wol te kruipen. Het ogenblik waarop mensen zich slaperig voelen is niet voor iedereen gelijk. Er bestaan ochtendmensen(voelen zich 's morgens fris en gaan vroeg slapen) en avondmensen (hebben een hekel aan vroeg opstaan en voelen zich opperbest als de anderen al lang in dromenland verblijven).
Slapeloze nachten
Iedereen heeft wel eens last van een slapeloze nacht. Dat is geen reden tot bezorgdheid. Pas wanneer deze verschijnselen zich langdurig voordoen heb je een probleem. Met ouder wor- den neemt de slaapbehoefte af. Oudere mensen (60-plussers) hebben soms meer moeite om in slaap te vallen en worden gedurende de nacht regelmatig wakker. Dit zijn spijtig genoeg de gevolgen van ouder worden. Maak je geen zorgen en laat er vooral je slaap niet voor. Heb je echt last van deze slapeloosheid dan bespreek je dit het best met je huisarts.
Slapeloosheid uit zich door:
* Moeilijk in slaap kunnen komen.
* Herhaald wakker worden.
* Vroeg wakker worden en niet meer in slaap vallen.
Tips voor slechte slapers
Gebruik nooit op eigen initiatief slaapmiddelen.
In overleg met je apotheker kan je als alternatief een geneesmiddel op basis van kruiden (bv. valeriaan) gebruiken om beter in te slapen.
Ontspan je voor het slapengaan:
* ontspannende lectuur,
* warm bad of douche,
* wandeling met de hond.
Vermijd heftige emoties:
* ruzie,
* gewelddadige tv-programma's,
* Volg je slaapbehoefte (avond- of ochtendmens,
* Vermijd zware maaltijden laat op de avond,
* Alcohol en nicotine kunnen de slaap verstoren.
Een glas warme melk kan helpen. Alcohol zal het inslapen
bevorderen maar de kwaliteit van de slaap vermindert.
* De ideale slaapkamertemperatuur ligt rond de 18°C.
* Verlucht regelmatig de slaapkamer.
* Word je wakker gedurende de nacht en kan je echt niet meer
inslapen dan sta je beter op en wacht totdat je weer slaap
krijgt.
* Probeer zoveel als mogelijk op hetzelfde tijdstip te gaan slapen.
* Kies een matras waarop je graag slaapt, niet te hard, maar ook
niet te zacht.
Snurken
Er wordt vaak om gelachen maar snurken is storend. Voor de bedpartner, huisgenoten en soms de buren valt er weinig te lachen. Snurken ontstaat tijdens het slapen achteraan in de keel en is het gevolg van een luchtwegvernauwing. Gedurende de slaap ontspannen de weke weefsels in de bovenste luchtwegen. Onder invloed van de zwaartekracht zakken ze naar beneden en kunnen ze de luchtweg tussen de neus en de stembanden vernauwen. Door deze vernauwing ontstaat tijdens het inademen een onderdruk in de keel. Het zachte gehemelte, de huig, de tong en de wanden van de keelholte beginnen te trillen en produceren de typische snurkgeluiden.
Hoe vaak komt snurken voor ?
Nu en dan snurken, komt vaker voor dan je denkt. Naar schatting snurkt ongeveer één op tien kinderen. Op volwassen leeftijd snurken ongeveer één op vijf mannen en één op tien vrouwen. Snurken komt dikwijls voor bij personen die op de rug slapen. Bij rugslapers is de kans groter dat de tong naar achteren zakt en de luchtweg vernauwt. Snurken komt voor op alle leeftijden maar neemt toe met de leeftijd. Met het ouder worden verdikt en verslapt het slijmvlies in de keelholte waardoor de kans op snurken toeneemt.
Slaapapneu
Bij een klein percentage van de bevolking is snurken een onderdeel van een ernstiger probleem: het obstructieve slaapapneusyndroom (OSAS). De ziekteverschijnselen van een slaapapneu zijn:
* luid snurken gedurende de slaap.
* meerdere keren met een schok|wakker worden en het gevoel van
ademnood ervaren.
Bij slaapapneu wordt de ademhaling gedurende meer dan 10 seconden onderbroken. Verschillende malen gewekt worden verhindert een verkwikkende slaap zowel voor de patiënt als voor de bedgeno(o)t(e). Het gevolg is dat de betrokkenen overdag vaak overdreven vermoeid en slaperig zijn. Een slaaponderzoek in een slaaplaboratorium is in dit geval aanbevolen. Slaapapneu bij kinderen veroorzaakt gedragstoornissen en leermoeilijkheden. Studies tonen aan dat slaapapneu het risico op hart- en vaatziekten verhoogt.
Snurkbevorderaars
Factoren die snurken bevorderen zijn:
* Ademen door de mond.
* Overgewicht.
* Het gebruik van alcoholische drank minder dan twee uur voor het
slapengaan.
* Een verstopte neus als gevolg van een verkoudheid, door poliepen
of door scheefstand van het neustussenschot.
* Vormfoutjes van het verhemelte, de huig, de tong, de kin.
* Te grote neus- en of keelamandelen zijn vooral bij kinderen
mogelijke oorzaken van snurken.
Wat kan je zelf doen tegen snurken ?
* Vermijd alcoholgebruik vanaf twee uur voor het slapen.
* Gebruik geen zware maaltijd vlak voor het slapen.
* Stop met roken.
* Vermijd overgewicht door gezond te eten en voldoende te bewegen.
* Zorg voor een regelmatig leefpatroon.
* Veranderen van slaaphouding: op de zij of de buik slapen ipv.
op de rug.
* Middeltjes zoals kinbanden om de mond gesloten te houden,
* pleisters om de neus open te houden, een balletje in de rug van
de pyjamajas naaien om rugslapen te voorkomen hebben meestal
weinig effect. Het gevolg is meestal dat de snurker slecht slaapt
en moe is overdag.
Liggen anatomische of structurele afwijkingen aan de basis? Hebben preventieve maatregelen geen nut? Vraag advies aan je huisarts of overweeg een chirurgische ingreep.
Hoe lang moet je slapen ?
Het gerucht doet de ronde dat je minstens acht uur per dag moet slapen. Dit is niet juist want een slaapduur die voor iedereen dezelfde is bestaat niet. Sommige mensen voelen zich uitgerust na vijf uur slaap, anderen krijg je na negen of tien uur slaap nauwelijks uit hun bed. Het aantal uren slaap die nodig zijn om je fris en monter te voelen verschilt van persoon tot persoon.
Tellen de uren voor middernacht dubbel ?
Het is niet belangrijk wanneer je gaat slapen, maar wel dat je goed en voldoende slaapt. Wat wel klopt is dat de eerste uren van je slaap de meest rustgevende zijn. Maar er bestaat geen ideaal tijdstip om onder de wol te kruipen. Het ogenblik waarop mensen zich slaperig voelen is niet voor iedereen gelijk. Er bestaan ochtendmensen(voelen zich 's morgens fris en gaan vroeg slapen) en avondmensen (hebben een hekel aan vroeg opstaan en voelen zich opperbest als de anderen al lang in dromenland verblijven).
Slapeloze nachten
Iedereen heeft wel eens last van een slapeloze nacht. Dat is geen reden tot bezorgdheid. Pas wanneer deze verschijnselen zich langdurig voordoen heb je een probleem. Met ouder wor- den neemt de slaapbehoefte af. Oudere mensen (60-plussers) hebben soms meer moeite om in slaap te vallen en worden gedurende de nacht regelmatig wakker. Dit zijn spijtig genoeg de gevolgen van ouder worden. Maak je geen zorgen en laat er vooral je slaap niet voor. Heb je echt last van deze slapeloosheid dan bespreek je dit het best met je huisarts.
Slapeloosheid uit zich door:
* Moeilijk in slaap kunnen komen.
* Herhaald wakker worden.
* Vroeg wakker worden en niet meer in slaap vallen.
Tips voor slechte slapers
Gebruik nooit op eigen initiatief slaapmiddelen.
In overleg met je apotheker kan je als alternatief een geneesmiddel op basis van kruiden (bv. valeriaan) gebruiken om beter in te slapen.
Ontspan je voor het slapengaan:
* ontspannende lectuur,
* warm bad of douche,
* wandeling met de hond.
Vermijd heftige emoties:
* ruzie,
* gewelddadige tv-programma's,
* Volg je slaapbehoefte (avond- of ochtendmens,
* Vermijd zware maaltijden laat op de avond,
* Alcohol en nicotine kunnen de slaap verstoren.
Een glas warme melk kan helpen. Alcohol zal het inslapen
bevorderen maar de kwaliteit van de slaap vermindert.
* De ideale slaapkamertemperatuur ligt rond de 18°C.
* Verlucht regelmatig de slaapkamer.
* Word je wakker gedurende de nacht en kan je echt niet meer
inslapen dan sta je beter op en wacht totdat je weer slaap
krijgt.
* Probeer zoveel als mogelijk op hetzelfde tijdstip te gaan slapen.
* Kies een matras waarop je graag slaapt, niet te hard, maar ook
niet te zacht.
Snurken
Er wordt vaak om gelachen maar snurken is storend. Voor de bedpartner, huisgenoten en soms de buren valt er weinig te lachen. Snurken ontstaat tijdens het slapen achteraan in de keel en is het gevolg van een luchtwegvernauwing. Gedurende de slaap ontspannen de weke weefsels in de bovenste luchtwegen. Onder invloed van de zwaartekracht zakken ze naar beneden en kunnen ze de luchtweg tussen de neus en de stembanden vernauwen. Door deze vernauwing ontstaat tijdens het inademen een onderdruk in de keel. Het zachte gehemelte, de huig, de tong en de wanden van de keelholte beginnen te trillen en produceren de typische snurkgeluiden.
Hoe vaak komt snurken voor ?
Nu en dan snurken, komt vaker voor dan je denkt. Naar schatting snurkt ongeveer één op tien kinderen. Op volwassen leeftijd snurken ongeveer één op vijf mannen en één op tien vrouwen. Snurken komt dikwijls voor bij personen die op de rug slapen. Bij rugslapers is de kans groter dat de tong naar achteren zakt en de luchtweg vernauwt. Snurken komt voor op alle leeftijden maar neemt toe met de leeftijd. Met het ouder worden verdikt en verslapt het slijmvlies in de keelholte waardoor de kans op snurken toeneemt.
Slaapapneu
Bij een klein percentage van de bevolking is snurken een onderdeel van een ernstiger probleem: het obstructieve slaapapneusyndroom (OSAS). De ziekteverschijnselen van een slaapapneu zijn:
* luid snurken gedurende de slaap.
* meerdere keren met een schok|wakker worden en het gevoel van
ademnood ervaren.
Bij slaapapneu wordt de ademhaling gedurende meer dan 10 seconden onderbroken. Verschillende malen gewekt worden verhindert een verkwikkende slaap zowel voor de patiënt als voor de bedgeno(o)t(e). Het gevolg is dat de betrokkenen overdag vaak overdreven vermoeid en slaperig zijn. Een slaaponderzoek in een slaaplaboratorium is in dit geval aanbevolen. Slaapapneu bij kinderen veroorzaakt gedragstoornissen en leermoeilijkheden. Studies tonen aan dat slaapapneu het risico op hart- en vaatziekten verhoogt.
Snurkbevorderaars
Factoren die snurken bevorderen zijn:
* Ademen door de mond.
* Overgewicht.
* Het gebruik van alcoholische drank minder dan twee uur voor het
slapengaan.
* Een verstopte neus als gevolg van een verkoudheid, door poliepen
of door scheefstand van het neustussenschot.
* Vormfoutjes van het verhemelte, de huig, de tong, de kin.
* Te grote neus- en of keelamandelen zijn vooral bij kinderen
mogelijke oorzaken van snurken.
Wat kan je zelf doen tegen snurken ?
* Vermijd alcoholgebruik vanaf twee uur voor het slapen.
* Gebruik geen zware maaltijd vlak voor het slapen.
* Stop met roken.
* Vermijd overgewicht door gezond te eten en voldoende te bewegen.
* Zorg voor een regelmatig leefpatroon.
* Veranderen van slaaphouding: op de zij of de buik slapen ipv.
op de rug.
* Middeltjes zoals kinbanden om de mond gesloten te houden,
* pleisters om de neus open te houden, een balletje in de rug van
de pyjamajas naaien om rugslapen te voorkomen hebben meestal
weinig effect. Het gevolg is meestal dat de snurker slecht slaapt
en moe is overdag.
Liggen anatomische of structurele afwijkingen aan de basis? Hebben preventieve maatregelen geen nut? Vraag advies aan je huisarts of overweeg een chirurgische ingreep.
zaterdag 16 februari 2008
Somnoplastiek - snurktherapie
Somnoplastiek - Snurktherapie
Snurken kan een groot probleem vormen en heeft vaak verstrekkende gevolgen voor zowel de patiënt, maar zeker ook voor zijn of haar omgeving. Steeds vaker zoeken zowel mannen als vrouwen met een snurkprobleem hulp om van deze hinderlijke klacht verlost te worden.
Echter sinds 1 januari 2005 worden vrijwel geen anti-snurkbehandelingen meer vergoed. De therapie van het Obstructief Slaap Apneu Syndroom (ook wel OSAS genoemd) vormt hierop een uitzondering. Daarentegen wordt de diagnostiek van het snurken nog steeds wél vergoed. Hiervan kunt u gebruik maken door contact op te nemen met de Bergland Kliniek! Daar zal een twee-stappenplan gemaakt worden voor diagnostiek en behandeling. Als eerste stap vindt er onderzoek plaats door ervaren KNO-artsen bij de polikliniek van de KNO-heelkunde in het St. Elisabeth Ziekenhuis. Dit onderzoek wordt door uw ziektekostenverzekering volledig vergoed. Indien er aanwijzingen voor het OSAS aanwezig zijn, dan zal er een slaaponderzoek verricht kunnen worden. Ook deze kosten worden door zorgverzekeraars vergoed.
Als tweede stap wordt er na de diagnose een behandeling voorgesteld. Afhankelijk van lokalisatie van het snurkprobleem, het aanwezig zijn van het OSAS en de oorzaak van het snurken kan er in overleg met u een specifieke, op ú toe-gespitste behandeling gekozen worden. Dit kan bijvoorbeeld zijn een behandeling van het verhemelte door een 'anti-snurk operatie' of een Somnoplastiek, maar ook het aanmeten van een anti-snurk beugel of een behandeling van het Obstructief Slaap Apneu Syndroom.
Indien er een indicatie bestaat voor een Somnoplastiek, dan kan deze behandeling in de Bergland Kliniek plaatsvinden door een ervaren KNO-arts. Bij de Somnoplastiek wordt onder lokale verdoving het verhemelte behandeld. Het is een moderne behandeling die in tegenstelling tot de bekende 'anti-snurk operatie', veel minder pijnlijk is en goede resultaten biedt.
Doel
Somnoplastiek betekent in feite het bewust creëren van littekens. De huig en het zachte gehemelte worden gecontroleerd 'beschadigd' om littekens te vormen. Op de beschadigde plaatsen wordt het weefsel strakker en dunner. En juist dat is de bedoeling. Want zo is de ademweg beter doorgankelijk. Bovendien trekt het bindweefsel in de omgeving samen, zodat de huig wat opgetrokken wordt en het hele zachte gehemelte wat strakker staat. Dit geeft veel minder kans op trillingen.
De behandeling
Somnoplastiek is een nieuwe techniek en heeft zijn effect ruimschoots bewezen. De behandeling vindt poliklinisch plaats. De patiënt wordt alleen plaatselijk, met prikjes, verdoofd in de huig en zachte gehemelte, ongeveer net zoals bij de tandarts. Een kleine elektrode wordt vervolgens door het slijmvlies in het bindweefsel van het zachte gehemelte gebracht. Die elektrode is tot vlak voor de punt geïsoleerd om het zeer gevoelige slijmvlies niet te beschadigen. Een zwak stroompje wordt vervolgens door de elektrode gestuurd, waardoor het rond de punt zeer plaatselijk heet wordt. De nauwkeurig toegediende hitte veroorzaakt beschadiging.
Het effect
Na de behandeling is de keel ruim een week gevoelig. Bij nagenoeg alle patiënten moet de behandeling twee tot drie keer uitgevoerd worden om succesvol te zijn. Tussen deze behandelingen moet zeker 6 weken zitten. Somnoplastiek werkt bij zes van de tien mensen, maar na een paar jaar zal bij een of twee van deze mensen het snurken wel weer terugkomen.
Hoe komt u voor somnoplastiek in aanmerking?
Heeft u snurkklachten, dan kunt u terecht bij uw kno-arts. Hij kan u Somnoplastiek adviseren. Eerst voert hij onderzoek uit naar de oorzaak van het snurken. De kno-arts stelt vragen aan u en uw eventuele partner om er achter te komen of factoren als roken, alcoholgebruik, medicijngebruik of gewichtstoename het snurken kunnen verklaren. Ook vraagt hij naar neusverstoppingsklachten en keelklachten. De kno-arts zal neus en keel uitgebreid onderzoeken. Vaak bekijkt hij met een flexibele endoscoop (een kijkbuisje met een diameter van 4 mm) de binnenkant van de neus en de keel tot aan de stembanden. Zo ziet hij of er vernauwingen aanwezig zijn. Soms maakt hij ook allergietesten en röntgenfoto's.
Een belangrijk onderzoek om te bepalen op welk niveau het snurken wordt veroorzaakt, is de slaapendoscopie. Bij dit onderzoek wordt de snurker met behulp van een slaapmiddel in slaap gebracht. Tijdens het slapen (en snurken) kijkt de arts met een flexibele endoscoop door de neus in de keel om te beoordelen waar het snurken precies ontstaat. De uitkomst van dit onderzoek bepaalt in belangrijke mate of u voor Somnoplastiek in aanmerking komt.
Snurken kan een groot probleem vormen en heeft vaak verstrekkende gevolgen voor zowel de patiënt, maar zeker ook voor zijn of haar omgeving. Steeds vaker zoeken zowel mannen als vrouwen met een snurkprobleem hulp om van deze hinderlijke klacht verlost te worden.
Echter sinds 1 januari 2005 worden vrijwel geen anti-snurkbehandelingen meer vergoed. De therapie van het Obstructief Slaap Apneu Syndroom (ook wel OSAS genoemd) vormt hierop een uitzondering. Daarentegen wordt de diagnostiek van het snurken nog steeds wél vergoed. Hiervan kunt u gebruik maken door contact op te nemen met de Bergland Kliniek! Daar zal een twee-stappenplan gemaakt worden voor diagnostiek en behandeling. Als eerste stap vindt er onderzoek plaats door ervaren KNO-artsen bij de polikliniek van de KNO-heelkunde in het St. Elisabeth Ziekenhuis. Dit onderzoek wordt door uw ziektekostenverzekering volledig vergoed. Indien er aanwijzingen voor het OSAS aanwezig zijn, dan zal er een slaaponderzoek verricht kunnen worden. Ook deze kosten worden door zorgverzekeraars vergoed.
Als tweede stap wordt er na de diagnose een behandeling voorgesteld. Afhankelijk van lokalisatie van het snurkprobleem, het aanwezig zijn van het OSAS en de oorzaak van het snurken kan er in overleg met u een specifieke, op ú toe-gespitste behandeling gekozen worden. Dit kan bijvoorbeeld zijn een behandeling van het verhemelte door een 'anti-snurk operatie' of een Somnoplastiek, maar ook het aanmeten van een anti-snurk beugel of een behandeling van het Obstructief Slaap Apneu Syndroom.
Indien er een indicatie bestaat voor een Somnoplastiek, dan kan deze behandeling in de Bergland Kliniek plaatsvinden door een ervaren KNO-arts. Bij de Somnoplastiek wordt onder lokale verdoving het verhemelte behandeld. Het is een moderne behandeling die in tegenstelling tot de bekende 'anti-snurk operatie', veel minder pijnlijk is en goede resultaten biedt.
Doel
Somnoplastiek betekent in feite het bewust creëren van littekens. De huig en het zachte gehemelte worden gecontroleerd 'beschadigd' om littekens te vormen. Op de beschadigde plaatsen wordt het weefsel strakker en dunner. En juist dat is de bedoeling. Want zo is de ademweg beter doorgankelijk. Bovendien trekt het bindweefsel in de omgeving samen, zodat de huig wat opgetrokken wordt en het hele zachte gehemelte wat strakker staat. Dit geeft veel minder kans op trillingen.
De behandeling
Somnoplastiek is een nieuwe techniek en heeft zijn effect ruimschoots bewezen. De behandeling vindt poliklinisch plaats. De patiënt wordt alleen plaatselijk, met prikjes, verdoofd in de huig en zachte gehemelte, ongeveer net zoals bij de tandarts. Een kleine elektrode wordt vervolgens door het slijmvlies in het bindweefsel van het zachte gehemelte gebracht. Die elektrode is tot vlak voor de punt geïsoleerd om het zeer gevoelige slijmvlies niet te beschadigen. Een zwak stroompje wordt vervolgens door de elektrode gestuurd, waardoor het rond de punt zeer plaatselijk heet wordt. De nauwkeurig toegediende hitte veroorzaakt beschadiging.
Het effect
Na de behandeling is de keel ruim een week gevoelig. Bij nagenoeg alle patiënten moet de behandeling twee tot drie keer uitgevoerd worden om succesvol te zijn. Tussen deze behandelingen moet zeker 6 weken zitten. Somnoplastiek werkt bij zes van de tien mensen, maar na een paar jaar zal bij een of twee van deze mensen het snurken wel weer terugkomen.
Hoe komt u voor somnoplastiek in aanmerking?
Heeft u snurkklachten, dan kunt u terecht bij uw kno-arts. Hij kan u Somnoplastiek adviseren. Eerst voert hij onderzoek uit naar de oorzaak van het snurken. De kno-arts stelt vragen aan u en uw eventuele partner om er achter te komen of factoren als roken, alcoholgebruik, medicijngebruik of gewichtstoename het snurken kunnen verklaren. Ook vraagt hij naar neusverstoppingsklachten en keelklachten. De kno-arts zal neus en keel uitgebreid onderzoeken. Vaak bekijkt hij met een flexibele endoscoop (een kijkbuisje met een diameter van 4 mm) de binnenkant van de neus en de keel tot aan de stembanden. Zo ziet hij of er vernauwingen aanwezig zijn. Soms maakt hij ook allergietesten en röntgenfoto's.
Een belangrijk onderzoek om te bepalen op welk niveau het snurken wordt veroorzaakt, is de slaapendoscopie. Bij dit onderzoek wordt de snurker met behulp van een slaapmiddel in slaap gebracht. Tijdens het slapen (en snurken) kijkt de arts met een flexibele endoscoop door de neus in de keel om te beoordelen waar het snurken precies ontstaat. De uitkomst van dit onderzoek bepaalt in belangrijke mate of u voor Somnoplastiek in aanmerking komt.
vrijdag 8 februari 2008
Hoe we snurken ?
Hoe we snurken.
Tijdens uw slaap verliezen de spieren rondom uw bovenste luchtwegen wat spanning, daardoor wordt de ruimte in de keel nauwer. De luchtsnelheid waarmee u zuurstof binnenkrijgt, wordt hierdoor groter. Het kan voorkomen dat het krachtverlies zo groot is en daardoor de ruimte in de keel zo nauw wordt dat de weefsels, die flexibel zijn, beginnen te trillen. Snurkgeluiden zijn dan het logische gevolg. Mannen slapen meestal dieper dan vrouwen, dit is de reden dat mannen vaker snurken dan vrouwen.
De oplossing tegen snurken !, klik hierop !
Eindelijk slaapt u zonder te snurken! Goede nachtrust voor u en uw partner!
Tijdens uw slaap verliezen de spieren rondom uw bovenste luchtwegen wat spanning, daardoor wordt de ruimte in de keel nauwer. De luchtsnelheid waarmee u zuurstof binnenkrijgt, wordt hierdoor groter. Het kan voorkomen dat het krachtverlies zo groot is en daardoor de ruimte in de keel zo nauw wordt dat de weefsels, die flexibel zijn, beginnen te trillen. Snurkgeluiden zijn dan het logische gevolg. Mannen slapen meestal dieper dan vrouwen, dit is de reden dat mannen vaker snurken dan vrouwen.
De oplossing tegen snurken !, klik hierop !
Eindelijk slaapt u zonder te snurken! Goede nachtrust voor u en uw partner!
donderdag 24 januari 2008
A. Hoekema mra vs cpap bij snurken en apneu
Samenvatting2658.2
Het obstructief-slaap-apnoe-hypopnoe-syndroom (OSAHS) is een veel voor-komendeslaapafhankelijke ademhalingsstoornis die wordt gekenmerkt doorintensief snurken en obstructie van de bovenste luchtweg tijdens de slaap.De luchtwegobstructie resulteert in een reductie (hypopnoe) of complete onderbreking (apnoe) van de ademhaling en, daarmee samenhangend, eenzuurstofsaturatiedaling van het bloed. De ernst van OSAHS wordt uitgedrukt inde zogenaamde “apnoe-hypopnoe index” (AHI), gedefinieerd als het gemiddeldeaantal apnoes en/of hypopnoes per uur slaap.
Het obstructief-slaap-apnoe-hypopnoe-syndroom (OSAHS) is een veel voor-komendeslaapafhankelijke ademhalingsstoornis die wordt gekenmerkt doorintensief snurken en obstructie van de bovenste luchtweg tijdens de slaap.De luchtwegobstructie resulteert in een reductie (hypopnoe) of complete onderbreking (apnoe) van de ademhaling en, daarmee samenhangend, eenzuurstofsaturatiedaling van het bloed. De ernst van OSAHS wordt uitgedrukt inde zogenaamde “apnoe-hypopnoe index” (AHI), gedefinieerd als het gemiddeldeaantal apnoes en/of hypopnoes per uur slaap.
maandag 6 augustus 2007
snurken en apneu vrij slapen
Snurken
bestaat in vele kleuren en smaken, en kan door meerdere redenen ontstaan. De ene snurk is de andere niet. Soms is het een bijkomend snurkje, waar goed mee te leven valt. Soms neemt het geluid en daarmee de hinder excessieve proporties aan.
bestaat in vele kleuren en smaken, en kan door meerdere redenen ontstaan. De ene snurk is de andere niet. Soms is het een bijkomend snurkje, waar goed mee te leven valt. Soms neemt het geluid en daarmee de hinder excessieve proporties aan.Wie snurkt?
Iedereen snurkt wel eens, maar de decibels die daarbij vrijkomen verschillen sterk van persoon tot persoon. Meestal valt je het gesnurk bij je partner op, bijvoorbeeld als je zelf op een zeker moment slecht in slaap kunt komen. Soms is het zo erg dat je onmogelijk weer kunt slaap vatten. Anderen schrikken soms van hun eigen gesnurk wakker. Snurken komt op alle leeftijden voor. Mannen snurken vaker en meer dan vrouwen. Op volwassenen leeftijd snurken ongeveer één op de vijf mannen en één op de tien vrouwen elke nacht. Het is zelfs zo dat grofweg tien procent van de kinderen snurkt. Door verouderingsprocessen snurken mensen op oudere leeftijd meer, en harder. Bovendien zul je in sommige families meer snurkers aantreffen dan in andere.
Oorzaken
Snurken ontstaat meestal door het trillen van het verhemelte, bijvoorbeeld door een vernauwing of blokkering van de neusholte. Meestal komt het door een vernauwing van achter de huig of het gebied in de keelholte áchter de tong. Soms is het van anatomische aard, soms zijn er andere oorzaken.
Anatomisch
Er zijn meerdere anatomische oorzaken. Sommigen hebben bijvoorbeeld van nature een langere huig of een vrij slap en zacht gehemelte. Ook verslappen bij het ouder worden of bij oververmoeidheid de spieren van het zachte gehemelte, de huig en de tong. Het snurken kan ook ontstaan door bijvoorbeeld een (aangeboren) scheefstand van het neustussenschot of door poliepen in het neusslijmvlies. Bij kinderen zie je vaak een vergrote keel- en/of neusamandel.
Snurkbevorderaars
Er zijn duidelijk ook omstandigheden die het snurken bevorderen. Dat is mooi, want zo kun je met een aantal simpele middelen de neiging tot snurken verminderen. Soms is het snurken bovendien van overgaande aard, en minder een reden om je zorgen over te maken.
Anatomisch
Er zijn meerdere anatomische oorzaken. Sommigen hebben bijvoorbeeld van nature een langere huig of een vrij slap en zacht gehemelte. Ook verslappen bij het ouder worden of bij oververmoeidheid de spieren van het zachte gehemelte, de huig en de tong. Het snurken kan ook ontstaan door bijvoorbeeld een (aangeboren) scheefstand van het neustussenschot of door poliepen in het neusslijmvlies. Bij kinderen zie je vaak een vergrote keel- en/of neusamandel.
Snurkbevorderaars
Er zijn duidelijk ook omstandigheden die het snurken bevorderen. Dat is mooi, want zo kun je met een aantal simpele middelen de neiging tot snurken verminderen. Soms is het snurken bovendien van overgaande aard, en minder een reden om je zorgen over te maken.
Enkele bekende snurkbevorderaars zijn:
Het slapen op de rug, waardoor het zachte gehemelte, de huig en de tong naar achteren zakken en de luchtstroom blokkeren, Gebruik van alcohol en/of medicijnen als slaapmiddelen en kalmerende middelen. Deze werken verslappend en verminderen zo de spanning in de relevante spieren, Het gebruik van een zware maaltijd voor het slapen gaan, Door een neusverstopping bij verkoudheid, of door een allergie. Dit geeft mogelijk een zwelling van het neusslijmvlies, Door irritatie van de keel als gevolg van roken of brandend maagzuur. De wand van de keelholte verdikt hierdoor en maakt de doorgang nauwer, en Door overgewicht. Dit leidt op zijn beurt tot dikkere wanden van de keelholte.
Wat te doen
Het eerste wat je in een specifieke casus zou moeten doen, is nagaan wat de mogelijke oorzaken zijn. Soms kom je daar zelf gemakkelijk uit. Bijvoorbeeld door minder laat alcohol te nuttigen, of te voorkomen dat je op je rug in slaap valt. Een vaak gebruikte manier om het op de rug in slaap vallen te bemoeilijken is bijvoorbeeld het vast maken van een tennisbal aan het shirt of de pyjama. Dat ligt niet lekker, waardoor je je in je slaap automatisch zult draaien. Bij allergieën kunnen medicijnen goed helpen.
Soms is een uitgebreide gang naar de arts onontkoombaar.
Bezoek aan de artsAls de meer triviale oplossingen niet werken, zal de kno-arts je keel en neus uitgebreid endoscopisch onderzoeken. Dit kan leiden tot een operatieve ingreep waarbij bijvoorbeeld het tussenschot recht wordt gezet, poliepen verwijderd of een huig ingekort. Soms is een slaaponderzoek gewenst, waarbij alle veranderingen in het lichaam tijdens de slaap worden gemeten. Gemeten worden ondermeer het zuurstofgehalte van het bloed, de hersenactiviteit, de hartslag en de beweging van het middenrif. Vooral bij vermoedens van slaapapneu is dit de geëigende onderzoeksmethode.
Soms is een uitgebreide gang naar de arts onontkoombaar.
Bezoek aan de artsAls de meer triviale oplossingen niet werken, zal de kno-arts je keel en neus uitgebreid endoscopisch onderzoeken. Dit kan leiden tot een operatieve ingreep waarbij bijvoorbeeld het tussenschot recht wordt gezet, poliepen verwijderd of een huig ingekort. Soms is een slaaponderzoek gewenst, waarbij alle veranderingen in het lichaam tijdens de slaap worden gemeten. Gemeten worden ondermeer het zuurstofgehalte van het bloed, de hersenactiviteit, de hartslag en de beweging van het middenrif. Vooral bij vermoedens van slaapapneu is dit de geëigende onderzoeksmethode.
Slaapapneu
Apneu staat voor “niet ademen”. Als je last hebt van slaapapneu, komt tijdens je slaap je ademhaling minstens vijf maal per uur gedurende ongeveer 10 seconden tot stilstand. Er zijn lichtere gevallen van apneu bekend, maar ook zeer zware die zelfs levenbedreigend kunnen zijn. Iemand met slaapapneu wordt de volgende dag vaak doodmoe wakker. Als de bovenste luchtwegen tijdens de slaap geblokkeerd raken spreken we over het Obstructieve Slaapapneusyndroom (OSAS). Veel zeldzamer is het Centrale Slaapapneusyndroom (CSAS), waarbij het deel van de hersenen en zenuwen dat de ademhaling reguleert, niet normaal meer functioneert. OSAS is vaak succesvol te behandelen, maar bij CSAS ligt dat veel complexer, omdat een dergelijk letsel zich moeilijk laat behandelen. Hoe het ook zij, als je partner vermoedt dat je misschien last hebt van apneu, is het raadzaam de arts dit goed te laten bekijken.
MRA/ASA Prothese
Tot slot wordt door tandartsen die zich dormoloog noemen soms wel een prothese
aangemeten om de luchtwegen gedwongen vrij te houden. Dit werkt niet bij mensen met een kunstgebit en dit wordt vaak als zeer pijnlijk en belastend voor het kaakgewricht ervaren ervaren. Vaak gehoorde klachten zijn: oorsuizen, hoofdpijn, kaak op slot, pijnlijk gebit, verandering of zelf los gaan staan van gebitselementen, met hoge tandartskosten en vaak blijvende schade tot gevolg.
MRA/ASA Prothese
Tot slot wordt door tandartsen die zich dormoloog noemen soms wel een prothese
aangemeten om de luchtwegen gedwongen vrij te houden. Dit werkt niet bij mensen met een kunstgebit en dit wordt vaak als zeer pijnlijk en belastend voor het kaakgewricht ervaren ervaren. Vaak gehoorde klachten zijn: oorsuizen, hoofdpijn, kaak op slot, pijnlijk gebit, verandering of zelf los gaan staan van gebitselementen, met hoge tandartskosten en vaak blijvende schade tot gevolg.
Abonneren op:
Posts (Atom)